ابهامات طرح جنگلداری نوین باید برطرف شود

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، هادی کیادلیری در گفت و گو با خبرنگار گروه کشاورزی و محیط زیست، با اشاره به تکلیف ماده 36 برنامه هفتم پیشرفت برای تهیه طرح مدیریت جنگل های شمال کشور، گفت: این طرح که قرار است رویکرد مدیریت جنگل ها را از نگاه صرفاً اقتصادی و برداشت چوب، به سمت نگاه زیست بومی تغییر دهد، هنوز در اختیار سازمان حفاظت محیط زیست و فعالان این حوزه قرار نگرفته و ابعاد آن به طور شفاف مشخص نیست.

وی افزود: در اطلاعات مطرح شده درباره این طرح، عباراتی مانند «برداشت درختان تجمعی و افتاده» و «برداشت درختان خطرساز در حاشیه جاده های جنگلی» دیده می شود که تعریف و حدود آن مشخص نیست و همین موضوع ابهاماتی را درباره نحوه اجرای طرح ایجاد کرده است.

کیادلیری تأکید کرد: باید میان برداشت مدیریتی و برداشت تجاری تفاوت قائل شد؛ اگر هدف مدیریت جنگل، حفظ و احیاست، درآمد حاصل از جنگل نیز باید بر پایه خدمات زیست بومی و حفاظتی آن تعریف شود، نه درآمد حاصل از بهره برداری.

ضرورت تغییر نگاه اقتصادی به جنگل

معاون سازمان حفاظت محیط زیست گفت: خدماتی که زیست بوم های جنگلی ارائه می کنند، ذی نفعان مشخصی دارند و باید برای این خدمات ارزش گذاری شود تا هزینه آن توسط ذی نفعان پرداخت و منابع حاصل صرف حفاظت و احیای جنگل شود.

وی افزود: ادامه نگاه مبتنی بر درآمد های حاصل از بهره برداری، ما را همچنان در چرخه بهره برداری از جنگل نگه می دارد؛ در حالی که باید مسیر مدیریت جنگل به سمت تأمین درآمد از خدمات حفاظتی و زیست بومی حرکت کند.

کیادلیری با اشاره به تجربه طرح تنفس جنگل ها اظهار کرد: این طرح دست کم مانع بخشی از برداشت های چوبی دولتی شد و میزان برداشت از جنگل های شمال را نسبت به سال های گذشته به شکل قابل توجهی کاهش داد، اما مشکلاتی مانند تغییر کاربری، ویلاسازی، حضور دام و قاچاق چوب همچنان پابرجاست.

وی یکی از خلأ های مهم در حفاظت از جنگل های شمال را مسئله تغییر کاربری اراضی داخل عرصه های جنگلی دانست و گفت: حتی اراضی مستثنیات داخل عرصه های جنگلی نباید به محلی برای تغییر کاربری و ساخت وساز تبدیل شوند، زیرا وجود امکان تغییرکاربری، زمینه افزایش قیمت زمین و ورود سودجویان و در نهایت گسترش ویلاسازی را فراهم می کند.

زراعت چوب؛ خارج از عرصه های جنگلی

معاون آموزش و مشارکت های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست درباره زراعت چوب نیز گفت: زراعت چوب می تواند یکی از راهکار های تأمین چوب و کاهش فشار بر جنگل های طبیعی باشد، اما اجرای آن نباید بهانه ای برای واگذاری اراضی جنگلی ایجاد کند.

کیادلیری با اشاره به ماده 36 برنامه هفتم افزود: واگذاری اراضی مناسب و تخریب شده برای زراعت چوب می تواند در صورت اجرای نادرست، زمینه زمین خواری و جنگل خواری را ایجاد کند.

وی تأکید کرد: زراعت چوب باید در خارج از عرصه های جنگلی انجام شود و در داخل عرصه های جنگلی، گونه های بومی و جنگلی برای احیا مورد استفاده قرار گیرند؛ بنابراین نباید زراعت چوب به ابزاری برای واگذاری اراضی جنگلی تبدیل شود.

کیادلیری در بخش دیگری از این گفت و گو با اشاره به فشار های انسانی بر جنگل های هیرکانی، اظهار کرد: گردشگری بی ضابطه، ویلاسازی، توسعه خوش نشینی، جاده های جنگلی، انباشت زباله، تغییر کاربری اراضی، حضور دام و قاچاق چوب از جمله عواملی هستند که فشار زیادی بر این زیست بوم وارد می کنند.