پهپادهای کوادکوپتر؛ ابزار نظامیان صهیونیست برای کشتار کودکان در غزه

به گزارش مشرق، ارتش رژیم صهیونیستی همچنان از پهپادهای کوادکوپتر مسلح برای کشتار عمدی غیرنظامیان فلسطینی در نوار غزه استفاده می کند.

سازمان دیده بان حقوق بشر اروپا-مدیترانه (یورو-مد مانیتور) کشتار دست کم 60 غیرنظامی را بر اثر شلیک مستقیم این پهپادها یا پرتاب مهمات از سوی آنها، در بازه زمانی پس از برقراری آتش بس در 10 اکتبر 2025 (18 مهر 1404) تا اوایل سپتامبر 2026 (شهریور 1405)، مستند کرده است.

وقوع مکرر این حوادث پس از آتش بس و هدف قرار دادن کودکان، آوارگان، کشاورزان، چوپانان و افرادی که برای سرکشی به خانه های خود بازمی گشتند، نشان دهنده الگویی مستمر از کشتار عمدی غیرنظامیان فلسطینی است. در این موارد، رژیم صهیونیستی از فناوری نظامی بهره می برد که قادر به شناسایی افراد خاص، ردیابی حرکات آنها و هدف قرار دادن دقیقشان است؛ آن هم با وجود اینکه وضعیت غیرنظامی افراد هدف کاملا آشکار بوده و آنها هیچ گونه مشارکتی در درگیری ها نداشته یا تهدیدی فوری برای نیروهای صهیونیست محسوب نمی شدند.

کوادکوپترها پهپادهای تاکتیکی کوچک هستند که برخی از انواع آنها توسط یک نظامی قابل هدایت و کنترل هستند. این پهپادها می توانند به دوربین های روزانه و حرارتی، سامانه های شناسایی و ردیابی هدف و سیستم های تثبیت سلاح مجهز شوند. بسته به نوع ماموریت، برخی مدل ها قابلیت تجهیز به سلاح های کالیبر 5.56 و 7.62 میلی متری یا مهمات انفجاری 40 میلی متری را دارند؛ موضوعی که به اپراتور اجازه می دهد افراد را به دقت زیر نظر بگیرد، حرکاتشان را ردیابی کند و سپس با دقت بسیار بالا به سمت آنها شلیک کرده یا مهمات را بر سرشان فرو ریزد.

این قابلیت های فنی به اپراتور امکان می دهد پیش از گشودن آتش، فرد مورد نظر را مشاهده، هویتش را تایید و حرکت هایش را ردیابی کند.

این ویژگی حاشیه خطا را در شناسایی هدف به شدت کاهش می دهد و در عین حال، تعهد به خودداری از حمله را (در مواردی که ماهیت غیرنظامی هدف آشکار می شود یا تردیدی در مورد وضعیت فرد وجود دارد) تشدید می کند. بنابراین، کشتار مکرر کودکان، آوارگان، کشاورزان و چوپانان بر اثر شلیک مستقیم یا پرتاب مهمات از این پهپادها با وجود وضعیت آشکار غیرنظامی آنها و عدم مشارکت مستقیم در درگیری یا ایجاد تهدید فوری، در مجموع شواهد محکمی به دست می دهد که نشان می دهد این غیرنظامیان به طور عمد به عنوان هدف حمله انتخاب شده اند، نه اینکه بر اثر اشتباه در شناسایی یا به طور تصادفی کشته شده باشند.

چنین حمله هایی ذاتا ممنوع هستند و نمی توان آنها را با استناد به ضرورت نظامی توجیه کرد یا مشمول ارزیابی تناسب دانست؛ چرا که حمله مستقیم به غیرنظامیان از همان ابتدا ممنوع است و نمی توان با توسل به ضرورت نظامی یا قواعد تناسب، آن را قانونی جلوه داد.

داده های گردآوری شده توسط یورو-مد مانیتور نشان می دهد که از زمان برقراری آتش بس، دست کم 60 غیرنظامی در حمله های پهپادهای کوادکوپتر به شهادت رسیده اند. این در حالی است که وزارت بهداشت غزه گزارش داده که مجموع فلسطینیان به شهادت رسیده توسط نظامیان صهیونیست در همین بازه زمانی به حدود هزار و 400 نفر رسیده است.

پایش های میدانی 3 الگوی اصلی را در استفاده از این پهپادها آشکار کرد. الگوی نخست شامل تیراندازی دقیق و مستقیم به سوی افرادی بود که اپراتور قادر به دیدن و تشخیص هویت آنها بود؛ الگوی دوم شامل پرتاب مهمات انفجاری بر روی تجمعات غیرنظامیان و چادرهای محل اسکان آوارگان بود؛ و الگوی سوم شامل استفاده از این پهپادها برای اعمال کنترل آتش بر مناطق مجاور خط موسوم به خط زرد از طریق هدف قرار دادن غیرنظامیانی بود که قصد داشتند به خانه ها و زمین های خود دسترسی پیدا کرده یا در آنجا به کار و فعالیت بپردازند.

کودکان نیز در زمره قربانیان این سلاح دقیق قرار داشتند. مستندات میدانی از نظر الگوی وقوع، با یافته های گزارش چندرشته ای منتشرشده توسط پروژه هزینه های جنگ در موسسه واتسون دانشگاه براون در تاریخ 17 ژوئن 2026 (27 خرداد 1405) همخوانی دارد. آن گزارش بر پایه بررسی 18 مورد از کودکان شهید یا مجروح شده بر اثر تیراندازی تنظیم شده بود؛ مواردی که توسط پزشکی که در تهیه گزارش مشارکت داشت و در فاصله ماه های آگوست (مرداد/شهریور) تا سپتامبر 2024 (شهریور/مهر 1403) در بیمارستان های نوار غزه فعالیت می کرد، معاینه و مستندسازی شده بودند.

شاهدانی که کودکان را به بیمارستان منتقل کرده بودند، گزارش دادند که در 90 درصد موارد، عامل تیراندازی کوادکوپترها بوده اند و بیشتر جراحت ها ناشی از اصابت تک گلوله هایی با کالیبر کوچک به ناحیه سر، گردن، قفسه سینه یا شکم بوده است.

این گزارش 5 مورد مشروح را ارائه کرد که هر یک با تصاویر رادیوگرافی یا نمودارهایی مبتنی بر عکس های بالینی و اظهارات شاهدان مستند شده بودند. یکی از این موارد مربوط به کودکی 7 ساله بود که هنگام بازی در خیابان و در منطقه ای که به عنوان منطقه بشردوستانه تعیین شده بود، مجروح شد؛ حال آنکه هیچ کس دیگری در آن حوالی هدف تیراندازی قرار نگرفته بود. بررسی های پزشکی و تصویربرداری در 3 مورد نشان داد که زاویه ورود و مسیر حرکت گلوله ها از بالا بوده است؛ امری که با شلیک از سوی پهپاد مطابقت دارد.

اگرچه این وقایع در سال 2024 رخ دادند، اما یافته های مذکور با الگویی که یورو-مد مانیتور در مقطعی دیگر ثبت کرده بود همخوانی دارد و شواهد محکمی مبنی بر استفاده مستقیم و عمدی از آتش دقیق و هدفمند علیه کودکان به شمار می رود.

توانایی اپراتور در مشاهده دقیق فرد مورد نظر، تشخیص وضعیت و ردیابی حرکت او پیش از گشودن آتش، و سپس هدف قرار دادن با یک گلوله یا مهمات هدایت شونده، عملا بهانه «اشتباه در شناسایی هدف» را از بین می برد؛ به ویژه زمانی که هدف، کودکی خردسال، کشاورز یا چوپانی باشد که سلاحی حمل نمی کند و هیچ گونه تهدیدی ایجاد نمی کند. این موضوع نشان می دهد که این غیرنظامیان به طور تصادفی هدف قرار نگرفته اند، بلکه عامدانه به عنوان اهداف حمله انتخاب شده اند.

هدف قرار دادن این غیرنظامیان، بیانگر قصد کشتن آنهاست و مصداق بارز کشتار عمدی و حمله های مستقیم علیه غیرنظامیان محسوب می شود که هر 2 از مصادیق جنایت های جنگی هستند. از آنجا که این اقدام ها بخشی از یک حمله گسترده یا نظام مند علیه جمعیت غیرنظامی غزه است و با آگاهی از ماهیت آن حمله صورت می گیرد، جنایت علیه بشریت (از نوع قتل) نیز تلقی می شود.

در چارچوب ارتکاب نسل کشی توسط رژیم صهیونیستی، این اقدام در زمره رکن مادی «کشتار اعضای گروه حفاظت شده فلسطینی» قرار می گیرد و در کنار سایر اقدام ها، سیاست ها و اظهارات، شواهد بیشتری مبنی بر وجود قصد خاص برای نابودی فلسطینیان غزه فراهم می آورد.