استمرار اجتماعات شبانه مردم؛ جلوه ای از قدرت اجتماعی

به گزارش ایکنا، از همدان، اجتماعات شبانه مردم ایران اسلامی به بیش از دویست شب رسید. آغاز این اجتماعات به شروع جنگ تحمیلی سوم بر می گردد؛ زمانی که دشمن آمریکایی _ صهیونی صبح روز شنبه 9 اسفند 1404 در ابتدای جنگ، امام امت حضرت آیت الله العظمی سید علی حسینی خامنه ای را به شهادت رساند. در یادداشتی که محمدجواد بیات به این مناسبت در اختیار خبرگزاری ایکنا قرار داده است به بیان ابعاد مختلف و به ویژه ره آوردهای سیاسی این اجتماعات پرداخته که مشروح آن را در زیر می خوانیم:

تنها در سختی ها و گرفتاری ها و حق گویی ها در مقابل قدرت های شیطانی است که مدعیان لاف زن از متعهدان بی سر و صدا و خالصان فداکار از مغشوشان ریاکار متمایز می شوند.

نگاه سیاسی و جامعه شناختی بنیان گذار نظام مقدس جمهوری اسلامی را مبنای نوشتار، در تجلیل و تحلیل از حق گویی های ملتی که از دل بحران قدرت ساخت و از متن تهدید همبستگی آفرید، قرار داده؛ ملتی که با گذشت دویست شب از جنگ تحمیلی سوم، آمریکایی ـ صهیونی نشان داد می توان شب های سخت را پشت سر گذاشت، بی آنکه چراغ اراده ملی خاموش شود.

در کف خیابان، میادین، معابر، گذرگاه ها و محلات، در شرایط سخت و گرفتاری های ناشی از جنگ نابرابر ایستاد تا به دنیا اعلام کند تا شرک و کفر هست، مبارزه هست و تا مبارزه هست، ما هستیم.

ملتی که مبارزات کشور را عقیدتی دانست و جهاد در راه عقیده را شکست ناپذیر. ملتی که مقتدرانه در منظر و مرآی جهانیان اثبات کرد قدرت نظامی و سلاح های مدرن هرگز نمی تواند با خشم انقلابی و مقدس ملت ایران، بلکه ملت ها در دنیای اسلام، مقابله کند؛ مردمانی که خواب راحت را از چشمان مستکبران ربودند، با بانگ تکبیر فریاد برآوردند: اگر جهان خواران بخواهند در مقابل دین ما بایستند، در مقابل تمام دنیای آنها خواهیم ایستاد.

تکلیف گرایانه در مقابل ظلم و دفاع از مملکت اسلامی، دفاع از نوامیس مسلمین، به واجب شرعیه و الهیه عمل کردند. با علم به اینکه حضور دویست شبه در صحنه کارزار با شیطان بزرگ و ولیده منحوسش، آغاز راهی است تا تحقق افول و دفن کامل بلوک غرب و تفکر لیبرال ـ سرمایه داری، مانند مارکسیسم در جماهیر سابق شوروی، در زباله دان تاریخ.

نفی کامل یک جانبه گرایی، زیاده خواهی و زیاده طلبی، هژمونی نخ نما و پوسیده آمریکا، تارنمای عدم قدرت فائقه و برتری در جهان، به واقع در مفهوم کامل تعریف سیاسی.

در تحلیل اجتماعات دویست شبه ایرانیان، بی شک شایسته تعبیر معرفتی «بعثت مردم» است که بر لسان امام شهید جاری شد. عاطفه سوگ ملی در یک حرکت معرفتی به اراده حضور تبدیل شد و سوگ جمعی به کنش تاریخی بدل گشت و مردم با حضور مستمر خود نشان دادند که نسبت آنان با امام، پیوندی پویا، مانا، زایا، پایا، زنده، اجتماعی، هویتی، تمدنی و تاریخی است که در لحظه بحران می تواند به نیرویی برای بازتولید انسجام ملی و عاملیت جمعی تبدیل شود.

از همین منظر، ناظران سیاسی معتقدند اجتماعات باشکوه و بی بدیل مردم را باید در امتداد بیعت با رهبر جدید انقلاب اسلامی نیز فهم کرد؛ بیعتی که در استمرار حضور، صیانت از مسیر امام شهید، پشتیبانی از جبهه دفاع و تأکید بر تداوم راه مقاومت، صورت عینی یافته است. این اجتماعات را می توان صورت انضمامی بیعتی قلبی و عملی دانست که در آن امت با حضور خود بر استمرار خط رهبری، صیانت از استقلال و تمامیت ایران و وفاداری به آرمان هایی که امام مجاهد شهید بر مدار آنها ایستاد، تأکید نمود.

از منظر جامعه شناسی سیاسی، اجتماعات دویست شبه را باید فراتر از تجمع مناسبتی و به مثابه فرا رویدادی با ابعاد فرهنگی، سیاسی و راهبردی مورد توجه قرار داد؛ پدیده ای که مهم ترین ویژگی آن، تبدیل این تجربه مشترک خیابانی به بخشی از حافظه جمعی بلندمدت جامعه است.

تحقیقات نشان می دهد: از برجسته ترین وجوه اجتماعات شبانه، بازگشت و عشق به ایران به متن حیات توده ای و همگانی است.

همچنین از مهم ترین برکات اجتماعات دویست شبه، تبدیل بخشی از اضطراب ناشی از تهدید نظامی به اراده اجتماعی و تقویت تاب آوری درونی جامعه است؛ ظرفیتی که در شرایط دشوار، می تواند زمینه ساز حفظ آرامش، مسئولیت پذیری و استمرار حیات اجتماعی باشد.

اجتماعات شبانه برای بخشی از جامعه، فرصتی برای تجربه دوباره ایثار و با هم بودن را فراهم آورد؛ تجربه ای که در شرایط عادی و در میان شکاف های متعدد اجتماعی، سیاسی و گسل های بین نسلی، همواره به آسانی دسترس پذیر نیست.

اجتماعات شبانه می توانند بخشی از حافظه تاریخی نسل جدید از این دوره پرمخاطره را به نسل های آینده انتقال دهند. از این رو، حضور خانواده ها و نسل های مختلف را باید یکی از جلوه های فرهنگی و هویتی این پدیده دانست؛ جلوه ای که می تواند پیوند میان خاطره تاریخی، تجربه امروز و مسئولیت نسل های آینده در قبال ایران را تقویت کند.

حضور مستمر دویست شبه، در کنار دیگر مؤلفه های دفاع شناختی و رسانه ای، می تواند ادراک عمومی از توان و ظرفیت جامعه را تقویت کند و در برابر روایت های ناامیدکننده و تصویرسازی های مغرضانه دشمن نقش آفرین باشد و از جلوه های مقاومت اجتماعی در برابر تلاش برای القای انفعال، گسست و بی ثباتی برشمرده شود.

استمرار اجتماعات مردمی را می توان یکی از جلوه های قدرت اجتماعی کشور دانست؛ قدرتی که در پیوند با توان دفاعی، انسجام سیاسی، کارآمدی حکمرانی و اعتماد عمومی، به تقویت امنیت ملی و پایداری کشور در برابر تهدیدها کمک می کند. البته سرمایه اجتماعی شکل گرفته در این اجتماعات، هنگامی می تواند به پشتوانه ای ماندگار برای ارتقای کارآمدی حکمرانی و افزایش امنیت ملی تبدیل شود که با تقویت اعتماد متقابل و رفع زمینه های احتمالی نارضایتی و شکاف اجتماعی همراه گردد.

مهم ترین دستاورد این پدیده صرفاً در تعداد اجتماعات، گستره جغرافیایی حضور یا حجم جمعیت نیست، بلکه باید آن را در ظرفیت جامعه، سرمایه اجتماعی و حفظ حیات عمومی اجتماعی در شرایط تهدید مشاهده کرد. این تجربه اگر به اعتماد عمومی، کاهش شکاف های اجتماعی، شنیدن مطالبات مردم، تقویت مشارکت و کارآمدی بیشتر حکمرانی متصل شود، می تواند از یک واکنش بحران محور به سرمایه ای پایدار برای آینده کشور و نظام تبدیل گردد.

سرمایه ای که در کنار امتداد دفاعی و ظرفیت های مادی ایران، توان عبور از بحران ها و صیانت از امنیت و استقلال کشور را تقویت می کند. و در استمرار تجمعات، هر اجتماع شبانه می تواند بازخوانی دوباره میثاق دینی و عهد تاریخی با امام شهیدان، رهبر انقلاب و آرمان دفاع از ایران اسلامی باشد. و از همین رهگذر، حافظه شهیدان به حافظه زنده جامعه و یاد آنان به یکی از منابع معنابخش پایداری اجتماعی تبدیل شود.

انتهای پیام