الگویی جاودانه + فیلم

به گزارش ایکنا از آذربایجان شرقی، عبدالعظیم بن عبدالله بن علی بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب، مشهور به عبدالعظیم حسنی و سیدالکریم، فرزند عبدالله بن علی، از نسل پاک امام حسن مجتبی(ع)، در سال 173 هجری قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشودند. ایشان از اصحاب خاص امام جواد(ع) و امام هادی(ع) بودند و در مسیر تبلیغ معارف اهل بیت(ع)، رنج هجرت و غربت را به جان خریدند تا پیام نور را به دیار ری برسانند.

در منابع معتبر شیعه، شخصیت حضرت عبدالعظیم(ع) با صفاتی چون علم، تقوا، زهد، شجاعت و ولایتمداری توصیف شده است، ایشان در دوران حاکمیت خلفای عباسی، با وجود فضای اختناق و فشار، با صلابت و اخلاص در مسیر حق گام برداشتند و با هجرت به ری، این شهر را به یکی از پایگاه های مهم فرهنگی و دینی شیعه تبدیل کردند. امام هادی(ع) در توصیف مقام والای ایشان فرمودند: «هر کس عبدالعظیم را در ری زیارت کند، مانند آن است که حسین بن علی(ع) را زیارت کرده باشد.» این روایت، گویای عظمت روحی و جایگاه بلند حضرت عبدالعظیم(ع) در نزد اهل بیت(ع) است.

حضرت عبدالعظیم الحسنی(ع) از دانشمندان شیعه و از راویان حدیث ائمه معصومین(ع) و از چهره های بارز و محبوب و مورد اعتماد، نزد اهل بیت عصمت(ع) و پیروان آنان بود و در مسائل دین آگاه و به معارف مذهبی و احکام قرآن، شناخت و معرفتی وافر داشت. ستایش هایی که ائمه معصومین(ع) به عمل آورده اند، نشان دهنده شخصیت علمی و مورد اعتماد اوست؛ حضرت امام هادی(ع) گاهی اشخاصی را سؤال و مشکلی داشتند، راهنمایی می فرمودند که از حضرت عبدالعظیم الحسنی(ع) بپرسند و او را از دوستان حقیقی خویش می شمردند و معرفی می فرمودند. در آثار علمای شیعه نیز، تعریف ها و ستایش های عظیمی درباره او به چشم می خورد، آنان از او به عنوان عابد، زاهد، پرهیزکار، ثقه، دارای اعتقاد نیک و صفای باطن و به عنوان محدثی عالی مقام و بزرگ یاد کرده اند؛ در روایات متعددی نیز برای زیارت حضرت عبدالعظیم(ع) ثوابی همچون ثواب زیارت حضرت سیدالشهدا(ع)، امام حسین(ع) بیان شده است.

حضرت عبدالعظیم(ع) به صورت یک مسافر ناشناس، وارد ری شد و در محله ساربانان در کوی سکة الموالی به منزل یکی از شیعیان رفت، مدتی به همین صورت گذشت. او در زیرزمین آن خانه به سر می برد و کمتر خارج می شد، روز ها را روزه می گرفت و شب ها به عبادت و تهجد می پرداخت، تعداد کمی از شیعیان او را می شناختند و از حضورش در ری خبر داشتند و مخفیانه به زیارتش می شتافتند، اما می کوشیدند که این خبر فاش نشود و خطری جان حضرت را تهدید نکند. پس از مدتی، افراد بیشتری حضرت عبدالعظیم(ع) را شناختند و خانه اش محل رفت و آمد شیعیان شد، نزد او می آمدند و از علوم و روایاتش بهره می گرفتند و عطر خاندان عصمت(ع) را از او می بوئیدند و او را یادگاری از امامان خویش می دانستند و پروانه وار گرد شمع وجودش طواف می کردند.

حضرت عبدالعظیم(ع) میان شیعیان شهرری بسیار ارجمند بود و پاسخگویی به مسائل شرعی و حل مشکلات مذهبی آنان را برعهده داشت؛ این تأکید، هم گویای مقام برجسته حضرت عبدالعظیم(ع) است و هم می رساند که او از طرف حضرت امام هادی(ع) در آن منطقه، وکالت و نمایندگی داشته است؛ مردم سخن او را سخن امام(ع) می دانستند و در مسائل دینی و دنیوی، وجود او محور تجمع شیعیان و تمرکز هواداران اهل بیت(ع) بود. این شخصیت والامقام جهان تشیع پس از مدت 79 سال و 6 ماه و 11 روز قمری، در روز جمعه، 15 شوال المکرم سال 252 هجری قمری، در زمان المعتز بالله عباسی دعوت حق را لبیک گفت و به سرای آخرت رحلت کرد.

var player = videojs('player_560506_4401747',{ techOrder: [ "html5" , "flash"],poster:'',width:400,height:300}); videojs.addLanguage('en', {"No compatible source was found for this media.": "مشاهده ی ویدیو نیاز به پشتیبانی مرورگر از codec h264 یا نصب فلش پلیر دارد."}); player.one('play', (function(){ $.post('/fa/ajax/news/video/4401747',{},function (data) {}); })); کد ویدیو دانلود کیفیت اصلی (function() { const embedHtml = ' ' + ' ' + ' ' + ' '; const videoTextAreaId = "videoTextArea_4401747"; const videoCodeBtnId = "videoCodeBtn_4401747"; const videoCodeBtn = document.getElementById(videoCodeBtnId); videoCodeBtn.addEventListener('click', function() { if (document.getElementById(videoTextAreaId).innerText.trim() === "") { document.getElementById(videoTextAreaId).innerText = embedHtml; } }); })(); انتهای پیام