«قرارگاه جهادی دیابت» راهکاری برای مقابله با یک بحران خاموش

مصطفی تصمیمی، مسئول انجمن امدادگران پیشگیری از دیابت کشور  در گفت وگو با ایکنا از البرز؛ اظهار کرد: بر اساس برآوردهای موجود، حدود 14 درصد افراد بزرگسال در ایران به دیابت مبتلا هستند و این رقم به معنای زندگی حدود هفت میلیون نفر با این بیماری است؛ در کنار این جمعیت، حدود 9 میلیون نفر نیز در مرحله پیش دیابت قرار دارند؛ جمعیتی که از منظر برنامه های پیشگیرانه اهمیت ویژه ای دارد.

وی افزود: قرار گرفتن میلیون ها نفر در مرحله پیش دیابت نشان می دهد که مسئله تنها به افرادی که امروز با تشخیص قطعی دیابت زندگی می کنند محدود نمی شود، بلکه بخش قابل توجهی از جامعه در معرض ورود به چرخه بیماری قرار دارد و همین موضوع ضرورت توجه جدی تر به اقدامات پیشگیرانه را نشان می دهد.

مسئول گروه جهادی شهدای مدافع سلامت استان البرز با بیان اینکه دیابت در صورت کنترل نشدن می تواند پیامدهای گسترده ای برای فرد و جامعه داشته باشد، ادامه داد: اختصاص 10 تا 15 درصد منابع حوزه سلامت به دیابت و عوارض آن، نشان دهنده هزینه ای است که این بیماری به نظام سلامت تحمیل می کند. بنابراین هر اقدامی که بتواند از افزایش شمار مبتلایان جلوگیری کند، در کنار حفظ سلامت افراد، از نظر اقتصادی نیز برای کشور اهمیت دارد.

تصمیمی یکی از مهم ترین محورهای قابل مداخله در کنترل روند ابتلا را اصلاح سبک زندگی عنوان کرد و گفت: چاقی و الگوی زندگی ناسالم از عوامل مهمی هستند که می توانند زمینه ابتلا به دیابت را افزایش دهند و نمی توان در برنامه های پیشگیری، این عوامل را نادیده گرفت.

وی با اشاره به وضعیت الگوی تغذیه در جامعه اظهار کرد: تغذیه ناسالم، مصرف پایین لبنیات، سبزیجات و ماهی و در مقابل استفاده زیاد از روغن جامد از جمله عواملی هستند که در شکل گیری چاقی و افزایش خطر ابتلا به دیابت نقش دارند و اصلاح این الگوها باید به بخشی از برنامه های مستمر سلامت جامعه تبدیل شود.

این مسئول تأکید کرد: مقابله با دیابت نباید زمانی آغاز شود که فرد به بیماری مبتلا شده و برای دریافت خدمات درمانی به مراکز سلامت مراجعه می کند. اگر هدف، کاهش بار بیماری باشد، لازم است آموزش و پیشگیری از مراحل بسیار زودتر آغاز شود و مردم نسبت به عوامل خطر و شیوه های کاهش آن آگاهی داشته باشند.

وی آموزش را یکی از اساسی ترین ابزارهای پیشگیری و کنترل دیابت دانست و گفت: آگاهی رسانی عمومی می تواند در تغییر رفتارهای مرتبط با سلامت مؤثر باشد و افراد را نسبت به اهمیت تغذیه، سبک زندگی و توجه به وضعیت جسمانی خود حساس تر کند.

9 میلیون نفر در مرز خطر

مسئول انجمن امدادگران پیشگیری از دیابت کشور با اشاره به جمعیت مبتلا به پیش دیابت خاطرنشان کرد: وجود حدود 9 میلیون فرد مبتلا به پیش دیابت، ظرفیت بزرگی برای اجرای برنامه های پیشگیرانه ایجاد می کند. به عبارت دیگر، در کنار توجه به بیماران مبتلا به دیابت، باید برای افرادی که هنوز به مرحله بیماری نرسیده اند نیز برنامه داشت و اجازه نداد پیش دیابت به دیابت تبدیل شود.

تصمیمی ادامه داد: آموزش در این مرحله اهمیت مضاعف دارد، زیرا پیشگیری زمانی اثرگذارتر خواهد بود که پیش از تثبیت بیماری و ایجاد عوارض جدی انجام شود. هر اندازه افراد جامعه نسبت به عوامل خطر آگاهی بیشتری داشته باشند، امکان اصلاح رفتارهای مرتبط با سلامت نیز افزایش پیدا می کند.

مسئول انجمن امدادگران پیشگیری از دیابت کشور با بیان اینکه مقابله با دیابت نیازمند مشارکت عمومی است، افزود: افزایش شمار مبتلایان باعث شده است که استفاده از ظرفیت های موجود در جامعه برای پیشگیری و کنترل این بیماری به یک ضرورت تبدیل شود و نمی توان همه مسئولیت مقابله با دیابت را صرفاً بر دوش مراکز درمانی و نظام سلامت گذاشت.

از گروه های جهادی سلامت تا قرارگاه جهادی دیابت

تصمیمی با تأکید بر ضرورت استفاده سازمان یافته از ظرفیت گروه های مردمی و جهادی در حوزه سلامت گفت: گروه های جهادی سلامت می توانند در حوزه آموزش و آگاهی رسانی عمومی نقش مؤثری داشته باشند و ساماندهی این ظرفیت ها در قالب قرارگاه جهادی دیابت می تواند فعالیت های مرتبط با پیشگیری و کنترل این بیماری را منسجم تر کند.

وی تصریح کرد: زمانی که فعالیت های مختلف پیشگیرانه به صورت پراکنده انجام شود، ظرفیت های موجود به شکل کامل مورد استفاده قرار نمی گیرد، اما با ایجاد یک ساختار منسجم می توان توان گروه های جهادی سلامت را در مسیر مشخصی هدایت کرد و از ظرفیت اجتماعی آنها برای افزایش آگاهی مردم بهره گرفت.

مسئول انجمن امدادگران پیشگیری از دیابت کشور خاطرنشان کرد: امروز مسئله دیابت از مرز یک بیماری فردی عبور کرده و به موضوعی مرتبط با سلامت عمومی تبدیل شده است. از یک سو، میلیون ها نفر با دیابت زندگی می کنند و از سوی دیگر، جمعیت قابل توجهی در مرحله پیش دیابت قرار دارند؛ بنابراین هر برنامه ای که بتواند به پیشگیری، آموزش و کنترل عوامل خطر کمک کند، باید جدی گرفته شود.

تصمیمی در پایان گفت: با توجه به روند افزایشی مبتلایان و هزینه هایی که دیابت و عوارض آن بر نظام سلامت تحمیل می کند، استفاده از ظرفیت گروه های جهادی سلامت و ساماندهی آنها در قالب قرارگاه جهادی دیابت می تواند به عنوان یکی از مسیرهای تقویت اقدامات پیشگیرانه مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه مهار این بیماری، پیش از آنکه نیازمند درمان باشد، نیازمند آگاهی و پیشگیری است.

انتهای پیام