اهمیت تسلط یمن بر باب المندب

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مقدمه تحلیلی خبر 21 در یکشنبه 22 شهریور به این شرح است:

شب 197 از جنگ تحمیلی سوم را با بازتاب جهانی پیشروی های موفقیت آمیز در جبهه دوم مقاومت، یعنی برادران یمنی در رسانه های بین المللی و آثار آن بر جغرافیای سیاسی، انرژی و امنیت جهانی آغاز می کنیم.

نشریه آمریکایی نیویورک تایمز، تحول های جغرافیای سیاسی از تنگه هرمز تا باب المندب را در صفحه اول خود کار کرده و نوشته است: ایران و متحدان آن، حالا بر دو گلوگاه اصلی انتقال نفت خاورمیانه (غرب آسیا) نفوذ پیدا کردند؛ تحولی که به نوشته نیویورک تایمز، اهرم فشار تهران را در برابر واشنگتن، افزایش داده است.

این تحول برای غربی ها غافلگیرکننده بوده است، چون تراویز آکرز، تحلیلگر آمریکایی می گوید: بسته شدن همزمان تنگه های هرمز و با ب المندب غیر قابل تصور بود، مگر در گزارش های پاورپوینتی و نقشه های شبیه سازی جنگ در دانشکده های نظامی، اما این بدترین نقشه در کمتر از شش ماه به واقعیت تبدیل شده است.

از نظر فارن افرز، یمن به عنوان جبهه دوم ایران با تصرف بندر مخا و جزیره راهبردی میون، جایگاه خود را در باب المندب تثبیت کرده و به اهرم مهم نظارت بر تجارت تریلیون ها دلاری جهانی دست پیدا کرده است.

کریستین امان پور، خبرنگار ارشد سی ان ان، علاوه بر تجارت جهانی، تنگه باب المندب را یکی از مهم ترین گلوگاه های انرژی جهان و مسیر کشتیرانی به دریای سرخ و کانال سوئز عنوان کرده است.

باب المندب، حالا در دست دوستان ایران و از نگاه واشنگتن پست، این موضوع به مفهوم تهدید بوده؛ این نشریه آمریکایی نوشته است: پیشروی ارتش یمن (که البته با عنوان حوثی ها از آنان یاد می کند) در دریای سرخ، تهدیدی برای مسدود کردن یک مسیر کلیدی نفت در خاورمیانه (غرب آسیا) است.

اهمیت تسلط یمن بر باب المندب، وقتی بیشتر می شود که تنگه هرمز را هم کنار آن بگذاریم؛ تنگه ای که به گفته منابع ایرانی، حتی اگر ایران و عمان بر سر آن تفاهم کنند، تا 7 شرط ایران برآورده نشود، باز نمی شود. می دانید که تنگه هرمز، ورودی و خروجی اصلی انرژی خلیج فارس است و باب المندب، ورودی جنوبی دریای سرخ و کانال سوئز؛ پس طبیعی است که اختلال و ناامنی همزمان در تنگه هرمز و باب المندب، فشار را روی مسیر های انرژی و تجارت جهانی چند برابر می کند.

خبرگزاری رویترز این موضوع را یکی از چالش های مهم این روز های بازار انرژی دانسته که فشار کم شدن صادرات نفت عربستان به بازار های جهانی انرژی، به خصوص به آمریکا منتقل شده و این فشار، قیمت نفت خام برنت را چند روزی است بالای 100 دلار نگه داشته، همین مسائل باعث شده تا صحنه جغرافیای سیاسی، دچار و دستخوش تغییرهای مثبت به نفع جبهه مقاومت شود.

این موضوع را در اظهار نظر های تحلیلگران غربی می توان دید؛ مثل مایک آدامز، نویسنده و فعال رسانه ای آمریکایی که می گوید نفوذ آمریکا در خاورمیانه (غرب آسیا) به طور کامل از هم پاشیده است.

نیلسون، نویسنده و تحلیلگر سوئدی مسائل جغرافیای سیاسی هم نوشت: ایران نه تنها امپراطوری آمریکا را شکست داده که در حال گسترش قدرت خودش است، اما این افزایش قدرت ایران منحصر به عرصه نظامی نیست، در عرصه اقتصادی و سیاسی هم توسعه قدرت در میانه جنگ به طور کامل ملموس است؛ مثل حضور قدرتمند ایران در 3 روز نشست بریکس در کنار قدرت هایی مانند چین، روسیه و هند، پشت یک میز؛ میزی که آمریکا در آن حضور ندارد و مسائلی مثل کاهش وابستگی به دلار و مقابله با فشار ها و تحریم های غرب را در آن دنبال کردند.

تحریم ها اگرچه همچنان پابرجا هستند، اما انحصار غرب بر مسیر های تجارت، تأمین مالی و تعامل های اقتصادی، بیشتر از قبل با چالش روبرو شده؛ بهتر است بگوییم که بریکس هنوز دیوار تحریم را فرو نریخته، اما شکاف هایی در این دیوار ایجاد کرده؛ دیوار خصمانه ای که به سد محکم مردم ایران خورده است؛ مردمی که این روز ها با پرچمداری های شبانه در خیابان ها در حال کامل کردن جورچین موفقیت های کشور خود هستند. آنان به ثبت یک حد نصاب بی نظیر نزدیک می شوند: 200 شب خیابان داری در کنار 200 روز میدان داری رزمندگان در ایران و یمن.

نویسنده: خانم فاطمه شریفی