نجات مراتع خشک خوزستان با استفاده از روش هلالی آبگیر

عضو هیات علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان با اشاره به دستاورد های یک طرح پژوهشی در منطقه ماهشهر گفت: نتایج پایش های میدانی نشان می دهد که از میان روش های مختلف استحصال آب باران، سامانه هلالی آبگیر بیشترین کارایی اکولوژیکی و تاب آوری را در احیای پوشش گیاهی، مهار فرسایش و مقابله با پدیده خشکسالی دارد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای استان خوزستان،  بنفشه یثربی با اشاره به تشدید بحران کم آبی و ضرورت استفاده از راهکار های کم هزینه و پایدار اظهار کرد: سامانه های سنتی استحصال آب باران، راهکاری بومی و علمی برای کاهش وابستگی به آبیاری های پرهزینه در مناطق خشک و نیمه خشک به شمار می روند و هزاران سال است که در اقلیم های خشک جهان برای مقابله با تنش های آبی به کار گرفته می شوند.

وی با تشریح نتایج ارزیابی چندساله سه سامانه «پیتینگ»، «فارو» و «هلالی آبگیر» در مراتع ماهشهر افزود: اگرچه هر سه شیوه توانسته اند تنوع و غنای گونه ای پوشش گیاهی را نسبت به عرصه های شاهد به طور معناداری ارتقا دهند، اما سامانه هلالی آبگیر به دلیل ظرفیت بالای ذخیره سازی رواناب، توزیع مناسب رطوبت در عمق خاک و توانایی به دام انداختن بذر و رسوبات، برترین عملکرد را به ثبت رسانده است.

پژوهشگر حوزه آبخیزداری مرکز تحقیقات خوزستان با تاکید بر استقرار موفقیت آمیز گونه های بومی مانند «اشنان» در این سامانه ها تصریح کرد: شواهد میدانی حاکی از سرسبزی و پایداری این گیاهان حتی در فصول کم بارش است که این امر نقش حیاتی هلالی های آبگیر را در بازسازی عرصه های تخریب شده، مهار بیابان زایی و کنترل فرسایش خاک اثبات می کند.

یثربی با اشاره به اینکه سامانه «فارو» در رتبه میانی و «پیتینگ» به علت ظرفیت محدود ذخیره آب در رده بعدی اثربخشی قرار دارند خاطرنشان کرد: دستیابی به بالاترین راندمان در طرح های آبخیزداری و احیای مراتع، نیازمند انتخاب دقیق الگوی استحصال آب متناسب با شرایط خاک، شیب و میزان بارندگی در هر منطقه است.

نظرات

captcha