حسد اعتراض به حکمت الهی است

حجت الاسلام والمسلمین غفار رئیسی، کارشناس دینی در گفت و گو با ایکنا از چهارمحال و بختیاری اظهار کرد: در فرهنگ دینی، «حسد» تنها یک صفت ناپسند اخلاقی نیست، بلکه بیماری قلبی است که ریشه های ایمان و آرامش روانی انسان را هدف قرار می دهد، از منظر اسلام، حسد به معنای آرزوی زوال نعمت از دیگری است، خواه فرد، خود به آن نعمت برسد یا نرسد، حسد نه تنها مانع رشد معنوی فرد است، بلکه می تواند انسجام اجتماعی را نیز از بین ببرد.

وی با اشاره به جایگاه حسد از دیدگاه در قرآن و احادیث، بیان کرد: قرآن کریم در سوره مبارکه فلق، مسلمانان را به پناه بردن از «شرِّ حاسد» دعوت می کند «وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ» این آیه نشان می دهد که شرارت برخاسته از حسادت، چنان سهمگین است که باید از آن به خدا پناه برد، در روایات اهل بیت (ع) نیز تشبیهات تکان دهنده ای برای این رذیلت اخلاقی آمده است.

رئیسی با بیان اینکه حسد باعث نابودی ایمان می شود، گفت: پیامبر اکرم (ص) می فرمایند «اَلحَسَدُ یَأکُلُ الإیمانَ کَما تَأکُلُ النّارُ الحَطَبَ» حسد ایمان را می خورد، همانطور که آتش هیزم را می خورد، حسد اعتراض به حکمت الهی است، امام صادق (ع) حسادت را نوعی دشمنی با خداوند می دانند، چراکه حسود در واقع به تقسیم عادلانه مواهب الهی توسط خداوند معترض است.

این کارشناس مذهبی با اشاره به علائم و نشانه های حسد، اظهار کرد: برای شناسایی این بیماری درونی، می توان به نشانه های همچون خوشحالی از شکست دیگران، اشاره کرد، فرد حسود در ظاهر خود را دوستدار نشان می دهد، اما قلباً از ناکامی ها و زمین خوردن های دیگران مسرور می شود، کتمان یا کوچک شماری موفقیت ها نیز یکی دیگر از نشانه های حسادت است، حسود، موفقیت های دیگران را به عوامل غیرواقعی (مثل شانس یا رانت) نسبت می دهد تا ارزش کار آن ها را در نگاه دیگران کاهش دهد و نشانه دیگر نارضایتی دائم از تقدیر است، در حالی که فرد مؤمن شاکر است، حسود همیشه در حسرت داشته های دیگران است و از نعماتی که خداوند به او عطا کرده، غافل است.

رئیسی با اشاره به راهکارهای درمانی حسد از منظر اسلام، تشریح کرد: اسلام برای درمان این بیماری، نسخه ای دو مرحله ای ارائه می دهد، ابتدا درمان شناختی است، انسان باید بداند که «رزاقیت» دست خداست و اگر خداوند به کسی نعمتی داده، از خزائن خودش کم نشده است. درک این نکته که سفره الهی برای همه گسترده است، پایه حسد را می لرزاند، فرد مبتلا باید نعمت های خود را فهرست کند و بسیاری از حسدها ناشی از تمرکز بیش از حد بر داشته های دیگران و فراموشی داشته های خود است.

وی با بیان اینکه درمان رفتاری یکی دیگر از راهکارهای درمانی حسد است، گفت: امام صادق (ع) می فرمایند حسود پیش از آنکه به محسود ضرر بزند، به خود ضرر می زند؛ برای درمان، فرد باید بر خلاف میل باطنی خود، نسبت به کسی که به او حسادت می ورزد، نیکی کند، به او هدیه بدهد و در غیاب او از او تعریف کند، این تمرین عملی به تدریج قلب را از کینه پاک می کند.

این کارشناس مذهبی بیان کرد: دعا برای محسود، بالاترین سطح درمان حسد است، وقتی فرد برای کسی که به او حسادت می کند دعا کند و از خداوند بخواهد که نعمتش بر او مبارک باشد، پیوند شیطان را با قلب خود قطع کرده است.

وی در پایان تصریح کرد: حسود همیشه در غم و غصه است، فرد باید بداند که حسادت، آرامش روانی خود او را از بین می برد و عملاً به جسم و روانش آسیب می زند، حسد، زندانی است که حسود با دستان خود برای خودش می سازد، حسد، بیماری کوته فکری است و راه رهایی از حسد، رسیدن به سعه صدر و ایمان به این حقیقت است که هر کس در جایگاه حکیمانه ای قرار دارد که خداوند برای او برگزیده است.

انتهای پیام