ضربه به منافع اقتصادی آمریکا در منطقه راهبرد جدید ایران است

تحولات اخیر در عرصه تقابل ایران و آمریکا، از تغییراتی در رویکرد جمهوری اسلامی ایران در حوزه دفاعی، نظامی و سیاست خارجی حکایت دارد؛ رویکردی که در آن ضمن تأکید بر جلوگیری از گسترش جنگ در منطقه، بر صیانت از منافع ملی و پاسخ متناسب به اقدامات آمریکا تأکید شده است. در این چارچوب، موضوعاتی همچون تغییر رویکرد نظامی ایران، استفاده از ظرفیت های دفاعی و اقدامات غیرمتقارن، نحوه مواجهه با محاصره دریایی و پیامدهای اقدامات آمریکا علیه منافع ایران از جمله مواردی بود که اخیرا از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی مطرح شد.

از سوی دیگر، محاصره دریایی و تأثیر آن بر اقتصاد ایران، میزان توانایی کشور برای تداوم واردات و صادرات، ابعاد اقتصادی نبرد دریایی و امکان هدف قرار گرفتن منافع اقتصادی آمریکا در منطقه از دیگر محورهای مطرح شده از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی بود.

در همین راستا ایکنا با سیدرضا صدرالحسینی، کارشناس مسائل بین الملل، گفت وگو کرده که در ادامه می خوانیم:

ایکنا ـ به تازگی از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی اعلام شد که رویکرد جدید ایران در شکستن محاصره و تحول در سیاست تهاجمی، با به کارگیری حملات پیش دستانه و استفاده از سلاح های جدید دنبال شده است. تحلیل شما درباره این رویکرد جدید جمهوری اسلامی ایران چیست؟

با توجه به عدم تعهد رژیم آمریکا به تفاهم نامه اسلام آباد که تمامی بندهای آن در گفت وگوها و مذاکرات حضوری و سپس با امضای بالاترین مقام اجرایی کشور آمریکا پذیرفته شده بود و همچنین با توجه به شدت عمل آمریکا در مباحث تحریمی علیه ایران، جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفت نسبت به واکنش های مناسب، تصمیمات جدیدی را اتخاذ کند.

بر همین اساس، دبیر شورای عالی امنیت ملی در مصاحبه ها و توییت های خود به موضوعاتی از جمله تغییر در رویکرد نظامی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی اشاره کرد. پس از آن، تفاسیر گوناگونی شکل گرفت و این تصور به وجود آمد که ممکن است جمهوری اسلامی دست به عملیات های بزرگ نظامی بزند اما در آخرین گفت وگوهای سرلشکر رضایی، این مسئله کاملاً روشن و شفاف شد که جمهوری اسلامی علاقه ای به گسترش جنگ در منطقه ندارد اما برای کسب منافع ملی خود از هیچ اقدامی که بتواند این منافع را تأمین کند، کوتاه نخواهد آمد.

نکته دیگری که در این رابطه باید مورد توجه قرار گیرد، این است که نوع تهاجم جمهوری اسلامی در حوزه دفاعی و نظامی، با تعابیر معمول در این حوزه، به مفهوم آغازکننده جنگ یا اقدام پیش دستانه در راستای گسترش جنگ، متفاوت است. با توجه به این مسئله، باید در نظر داشته باشیم که نوع دفاع و تهاجم جمهوری اسلامی، از نوع تهاجم غیرمتقارن است.

در روزهای پس از اعلام این رویکرد نیز این اقدام به طور کامل انجام شده و نمونه های آن را می توانیم در اردن، برخی مناطق دریای سرخ و همچنین در نوع مواجهه با برخورد موشک های آمریکایی به سه فروند از کشتی های تجاری جمهوری اسلامی مشاهده کنیم.

در حقیقت، جمهوری اسلامی ایران در این رویکرد جدید، نه فقط به اندازه اقداماتی که آمریکایی ها انجام می دهند، بلکه فراتر از آن، آسیب های جدی به منافع آمریکایی ها در منطقه و حتی فراتر از منطقه وارد خواهد کرد و این اقدام آغاز شده است.

نکته آخر اینکه بلافاصله پس از اصابت موشک های آمریکایی به کشتی های تجاری جمهوری اسلامی، دو برابر آنچه مورد آسیب قرار گرفته بود، در آب های فرای خلیج فارس به شناورهای آمریکایی آسیب وارد شد. ضمن اینکه یک موشک خاص نیز برای هشدار جدی ملت ایران به آمریکایی ها در بالای ناو هواپیمابر آمریکایی شلیک و در همان نقطه منفجر شد. این اقدامات انجام شد تا آمریکایی ها بیش از گذشته به رویکرد جدید جمهوری اسلامی ایران پی ببرند.

ایکنا ـ پیشتر این دیدگاه مطرح بود که ایران به دلیل برخی محدودیت ها یا ناتوانی ها امکان شکستن محاصره دریایی را ندارد. اتخاذ این سیاست جدید تا چه اندازه نشان می دهد که این گزاره درست نبوده است؟ آیا می توان گفت که ایران پیش از این نیز امکان انجام چنین اقداماتی را داشته اما به دلایل دیگری، از جمله ملاحظات مربوط به عدم تشدید درگیری یا گسترش جنگ، از اقدام پیش دستانه خودداری می کرده است؟

نکته مهم در این رابطه این است که از آنجا که ایران به همه زوایا و اضلاع این منطقه آشنایی کامل دارد، می تواند عبور شناورهای مورد نظر خود را، چه در حوزه صادرات و چه در حوزه واردات، انجام دهد.

بر این اساس محاصره دریایی آمریکا بیش از آنکه بتواند به مسائل اقتصادی جمهوری اسلامی ایران فشار وارد کند، بر موضوعات روانی و «اقتصاد خیابان» فشار وارد می کند. به این معنا که حتی در شرایط محاصره دریایی نیز بسیاری از نیازمندی های کشور وارد می شود و بخشی از آنچه باید صادر شود نیز صادر می شود.

به همین دلیل، مسئله شکستن محاصره دریایی نه فقط یک نبرد میدانی و نظامی، بلکه یک نبرد اقتصادی است که جمهوری اسلامی ایران در آن آشنایی کامل و تبحر لازم را دارد.

ایکنا ـ با توجه به این شرایط، حمله به منافع اقتصادی آمریکا در منطقه تا چه اندازه می تواند بخشی از راهبرد جدید ایران برای افزایش هزینه های آمریکا، به ویژه در صورت تشدید فشارهای نظامی این کشور باشد؟

در صورت افزایش فشارهای نظامی آمریکا، یکی از گزینه های جمهوری اسلامی ایران، ضربه زدن به نقاط راهبردی در حوزه اقتصادی آمریکا در منطقه و فراتر از آن خواهد بود.

در حقیقت، علاقه مندی جمهوری اسلامی ایران به صلح، آرامش و امنیت منطقه نباید مورد سوءاستفاده آمریکایی ها قرار بگیرد. آمریکایی ها باید بدانند که همه مراکز اقتصادی، اعم از هتل ها، کازینوها، مراکز تولیدی اقتصادی و سایر مراکز صنایع اقتصادی در منطقه، به طور کامل شناسایی شده اند و میزان سهم آسیب پذیری آمریکایی ها در این مراکز برای جمهوری اسلامی ایران کاملاً مشخص است.

بر این اساس، علی رغم میل باطنی جمهوری اسلامی ایران برای گسترش جنگ به کشورهای پیرامونی، آمریکایی ها باید به این نکته توجه داشته باشند که در صورت افزایش فشار نظامی بر ملت ایران، جمهوری اسلامی قطعاً آسیب های جدی به منافع اقتصادی آمریکا در منطقه وارد خواهد کرد.

انتهای پیام