هفت مصداق غلو درباره پیامبر(ص) و اهل بیت(ع)

به گزارش ایکنا از قم، به نقل از پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه(س)، حجت الاسلام والمسلمین ناصر رفیعی، سخنران حرم بانوی کرامت در سخنرانی شب گذشته حرم مطهر بانوی کرامت، ضمن گرامیداشت ایام ورود کریمه اهل بیت به شهر قم، به تفسیر آیه 79 سوره مبارکه آل عمران پرداخت و هفت مصداق غلو درباره پیامبر و اهل بیت(ع) را برشمرد.

رفیعی با اشاره به دو شأن نزول برای این آیه گفت: در روایات نقل شده فردی خدمت رسول خدا(ص) رسید و عرض کرد: «یا رسول الله! ما شما را بسیار دوست داریم و می خواهیم برای شما سجده کنیم و شما را بپرستیم.» رسول خدا فرمودند: «معاذالله! این چه حرفی است؟ ولو به من علاقه داری، نباید کاری که مخصوص خداست برای من انجام دهی. عبودیت و بندگی برای خداست.» در شأن نزول دوم نیز شخصی به نام ابورافع که یهودی بود، همین درخواست را مطرح کرد و پیامبر به شدت ناراحت شد و این آیه نازل شد.

وی بیان کرد: این آیه می خواهد بفرماید مبادا ما راجع به پیامبر و اهل بیت و امامان غلو کنیم. چیزی را به آن ها نسبت دهیم که جایز نیست. در زیارت جامعه کبیره که اوج مقامات اهل بیت(ع) است، مرتب تأکید می کنیم «شما مسیر ما به سوی خدایید»، «الی الله تدعون» شما ما را به خدا دعوت می کنید. لذا غلو درباره اهل بیت و امامان و پیامبران حرام است.

سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با استناد به جلد 26 بحارالانوار اظهار کرد: ائمه ما غالیان، یعنی افراطی ها و تندروها را لعنت کردند. امام صادق علیه السلام چند نفر از این ها را مرتب لعنت می کرد. علامه مجلسی هفت مورد را می شمارد که اگر کسی این حرف ها را بزند، کافر و ملعون است.

هفت مصداق غلو

رفیعی ابراز کرد: اعتقاد به خدا بودن پیامبر و ائمه(ع) یکی از مصادیق غلو است؛ همان طور که الان کسانی می گویند «علی الله» یعنی علی خدای ماست – این غلو است. امیرالمومنین در روایتی که عده ای می گفتند «شما خالق مایی، رازق مایی، خدای مایی» فرمود: «خدایا من از این غالیان بری هستم.» اگر کسی درباره پیامبر و ائمه قائل به الوهیت شد، این غلو است.

وی اعتقاد به خالقیت و رازقیت ائمه(ع) را دومین مصداق غلو دانست و گفت: اگر کسی بگوید پیامبر ما را خلق کرده، امیرالمومنین خالق ماست، رازق ماست، این هم کفر است. فردی نزد امام رضا(ع) این حرف را زد و امام به شدت برخورد کردند و فرمودند امیرالمومنین(ع) بنده خداست.

سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با بیان اینکه اعتقاد به حلول نیز از مصادق غلو است افزود: اینکه کسی معتقد بشود خدا در من حلول کرده و من می توانم کارهای خدایی انجام دهم. در زمان امام صادق(ع) هفت نفر بودند که از این اعتقادها داشتند. امام صادق(ع) آنان را بعد از نماز لعنت می کرد.

وی ادامه داد: اعتقاد به علم غیب مطلق و مستقل برای ائمه(ع) نیزاز مصادیق غلو است؛ اگر کسی بگوید امیرالمومنین(ع)، امام رضا(ع) و پیامبر(ص) بدون نگاه خدا علم غیب کامل دارند، این حرام است. علم غیب ائمه ما مطلق نیست، مستقل نیست. امیرالمومنین در مسجد کوفه دو پیشگویی کرد: حادثه صاحب الزنج و حمله هلاکوخان به بغداد. یک نفر گفت شما غیب می گویی. آقا فرمود نه، غیب مال خداست، ما عالم الغیب نیستیم. امام بخواهد چیزی را بداند می داند، اما نخواهد نمی داند.

رفیعی با بیان اینکه اعتقاد به نبوت امامان(ع) نیز از مصادیق غلو است، افزود: اگر کسی قائل به نبوت امامان بشود. وقتی امام رضا به ایران آمد، نماز باران خواند و باران آمد. گروهی گفتند امام رضا پیغمبره. پیغمبر فرمود: «انت منی بمنزلة هارون من موسی الا انه لا نبی من بعدی» تو امامی ولی نبی نیستی. اگر کسی قائل به نبوت ائمه شد، این هم غلو است.

وی جایگزین کردن معرفت امام به جای عمل را ششمین مصداق غلو دانست و بیان کرد: اگر کسی بگوید معرفت الامام، زیارت الامام، عزاداری برای امام جای نماز و روزه را می گیرد، این هم غلو است. در تمام زیارت نامه های ائمه می گوییم «اشهد انک قد اقمت الصلاة و آتیت الزکات» یعنی خود ائمه ما اقامه نماز می کردند و زکات می پرداختند.

سخنران حرم مطهر بانوی کرامت با بیان اینکه اعتقاد به نمردن امام(ع) هفتمین مصداق غلو است، افزود: اگر کسی قائل شود امام نمی میرد، بقا دارد، زنده است این تفکر حرام است. بعد از شهادت موسی بن جعفر(ع) گروهی گفتند موسی بن جعفر(ع) نمرده و زنده است و منکر امامت امام رضا(ع) شدند که به آنها واقفی می گویند. اسماعیلیه نیز گفتند اسماعیل پسر امام صادق(ع) امام و زنده است. امام صادق(ع) عمداً جنازه اسماعیل را در قبرستان بقیع آوردند و دستور دادند روی کفنش بنویسند «ان اسماعیل یشهد الله انه لا اله الا الله» که کسی چنین عقیده ای پیدا نکند.

چهار مرتبه توحید

رفیعی گفت: ما قائل به توحید ذاتی هستیم، یعنی خدا یکیست. توحید صفاتی، یعنی تمام صفات خوب خدا در ذات خداوند است. توحید افعالی، یعنی هر کاری به خدا بر می گردد. توحید عبادی یعنی «ایاک نعبد و ایاک نستعین» فقط از او کمک می خواهیم. خدا اجازه نداده بشر رو عبادت کنیم، ولی اجازه داده توسل پیدا کنیم. خودش می فرماید: «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله و ابتغوا الیه الوسیلة» وسیله بیارید پیش من. ائمه ما وسیله هستند، نماز وسیله است، قرآن وسیله است.

انتهای پیام