جایگاه لذات دنیایی نزد مومن متعادل + فیلم

اسلام دین اعتدال است و پیامبر اسلام(ص) برای احیای مکارم اخلاقی مبعوث شده اند. پس چرا شاهد تندروی ها، کندروی ها و رفتارهای ضد اخلاقی و حتی ضد انسانی به نام دین اسلام در جامعه هستیم و هر کس با برداشتی از دین، دیگران را به بی دینی متهم می کند؟ چگونه می توان به اصل اسلام و دستورات اسلامی دست یافت و مسلمانی مؤمن و متعادل شد؟

برای دست یافتن به پاسخ این سؤال ها، مسعود اسماعیلی، پژوهشگر حوزه تربیت دینی ، کتابی با عنوان «مؤمن متعادل و تربیت متعادل» را به رشته تحریر درآورده است و طی درس گفتارهایی، با محور قرار دادن مطالب این کتاب، تشریح می کند که چگونه می توان مؤمنی متعادل، همان طور که اسلام ناب محمدی مدنظر دارد، بود.

در ادامه، قسمت دوازدهم این مجموعه با موضوع «لذت محوری» را با هم می بینیم و می خوانیم.

در ادامه درس گفتارهای «مومن متعادل و تربیت متعادل»، به بحث نفس ش ناسی رسیدیم. یکی از خصوصیات نفس انسان این است که به دنبال لذت است. برخی از لذت ها حلال است و حتی کسب آن لذت ها توصیه نیز شده است، بالاخره ما انسان هستیم و گاهی از ما برنمی آید که همیشه در مسیر صراط مستقیم حرکت کنیم. گاهی باید گوشه ای بایستیم و هر کس متناسب با اقتضائاتی که دارد از زندگی لذت ببرد.

دین اسلام مشکلی با لذت بردن انسان ها ندارد و به لذت بردن نیز توصیه کرده است. در برخی از روایات آمده است که بخشی از وقت و عمرتان را در شبانه روز به لذات غیرحرام اختصاص دهید. این مسئله موجب می شود برای انجام کارهایی که خدا، دین و عقل دستور داده، توانمند و در انجام آنها موفق شوید.

اما اختلاف بر سر این است که آیا محوریت زندگی باید لذت بردن باشد؟ برخی به دنبال این هستند که مدام لذت های متفاوت را امتحان و تجربه کنند و نفس هم این کار را دوست دارد و علاقه مند است در زمینه های مختلف از لذائذ بهره مند شود، غافل از اینکه این لذت محوری در دنیا اصلاً محقق نمی شود. یعنی لذت های دنیا در مقایسه با لذت های آخرت، لذت های بسیار کمی هستند. در حالی که لذت های آخرت بسیار عمیق تر و لذت بخش تر هستند؛ بنابراین حقیقت لذت محوری در بهشت است. در دنیا مسافری هستیم که آمده ایم نزد پروردگار عالم، خودی نشان دهیم و با عقلمان به هدف خلقتمان بپردازیم.

اگر هدف زندگی ما لذت بردن شود آن زمان است که بیچاره خواهیم شد. حضرت علی(ع) در این خصوص می فرماید: در لذتی که بعد از آن آتش است، خیری نیست. فرض کنید به شما بگویند بیایید به شهربازی و 10 شبانه روز هر بازی را دوست دارید انجام دهید، میلیون ها تومان هم به شما پول می دهیم اما بعد از آن دچار یک بیماری صعب العلاج مثل سرطان خواهید شد؛ آیا قبول می کنید؟

پاسخ شما به این پیشنهاد این است که ارزش ندارد به خاطر 10 روز لذت بردن، بقیه زندگیم را به بیماری لاعلاج مبتلا شوم. در لذتی که بعد از آن غضب خدا قرار دارد خیری نیست. در جمله دیگری حضرت علی(ع) می فرمایند: در لذتی که بعد از آن ندامت است، خیری نیست.

در آیه 27 سوره فرقان نیز خداوند فرموده است: «وَیَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَی یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبیلًا؛ و روزی که ستمکار، دو دست خود را [از شدت اندوه و حسرت به دندان] می گزد [و] می گوید: ای کاش همراه این پیامبر راهی به سوی حق برمی گرفتم».

به ما گفته اند گاهی لحظاتی شهوت رانی و پاسخ دادن به امیال شهوانی حزن طولانی در پی دارد. یعنی فرد با نافرمانی از عقل و نافرمانی از خدا، لذتی را برده و راحتی را طلبیده اما بعد از آن آتش و ندامت است.

پس من اگر خودم را بشناسم راحت طلبی و لذت طلبی را محور زندگی خودم قرار نمی دهم و از آن دوری می کنم. راحتی خوب است و کسی با به دنبال لذت های حلال بودن هم مشکلی ندارد، اما اینکه لذت طلبی مبنا و محور زندگی ما باشد، اشتباه است. مثلاً وقتی از ما می پرسند چرا این کار را انتخاب کردی؟ چرا بی حجابی را انتخاب کرده ای؟ چرا بی نمازی را انتخاب کرده ای؟ و ... و ما می گوییم چون راحت تر است یعنی راحت طلبی و لذت طلبی را انتخاب کرده ایم.

اصلاً خداوند چیزی با عنوان راحتی در دنیا خلق نکرده است و زیباترین جمله از بین جملات مربوط به این مبحث، این سخن از نهج البلاغه است که فرموده اند: «خیری که بعد از آن آتش است اصلاً خیر نیست و شری که بعد از آن بهشت است، اصلاً سختی و شر نیست». درست مثل روزه ای که بعد از آن بهشت خدا است؛ این روزه سختی ندارد و سرتاسر خیر است.

در قرآن و روایات آمده است که عقل بهشت را نفهمیده است و بهشت فراتر از هرچه در خصوص آن گفته شده است. جهنم نیز فراتر از آن چیزهایی است که در خصوص آن گفته شده است.

عقل می گوید: خیر، لذت و مال حرامی که بعد از آن آتش است، خیر نیست. اگر غذای خوشمزه ولی مسمومی به ما بدهند و بگویند این غذا لذیذ است اما اگر بخورید باید معده و سیستم گوارش شما را شست وشو دهیم و در بیمارستان بستری شوید، آیا آن را می خورید؟ حتی اگر کباب گوشت آهو هم باشد نمی خوریم چون مسموم است.

عاقل به سمت حرام نمی رود چون نتایج آن سخت و سنگین است. اما چه کسی این مطلب را به ما آموزش داده است؟ کسی که در حق ما خیرخواه است. حضرت علی(ع) در ادامه می فرمایند: «هر نعمتی کنار نعمت عظیم بهشت فقیر و کوچک است». این را کسی می گوید که عینک واقع بینی بر چشم دارد و اندازه های عالم را دقیق می بیند.

کار عقل همین است؛ حضرت علی(ع) عاقل تر هستند و به ما می گویند حواست هست؟ هر نعمتی در کنار بهشت ریز و کوچک است. حتی اگر بهترین پنت هاوس در یک کشور پیشرفته باشد. انتهای لذت دنیا مگر چیست؟ همین که دنیا محدود است، همین واقعیت را نشان می دهد. حضرت علی می فرماید: اوج بلاهای دنیوی نیز در مقابل دوزخ، عافیت و کوچک است.

var player = videojs('player_190076_4397196',{ techOrder: [ "html5" , "flash"],poster:'',width:400,height:300}); videojs.addLanguage('en', {"No compatible source was found for this media.": "مشاهده ی ویدیو نیاز به پشتیبانی مرورگر از codec h264 یا نصب فلش پلیر دارد."}); player.one('play', (function(){ $.post('/fa/ajax/news/video/4397196',{},function (data) {}); })); کد ویدیو دانلود کیفیت اصلی (function() { const embedHtml = ' ' + ' ' + ' ' + ' '; const videoTextAreaId = "videoTextArea_4397196"; const videoCodeBtnId = "videoCodeBtn_4397196"; const videoCodeBtn = document.getElementById(videoCodeBtnId); videoCodeBtn.addEventListener('click', function() { if (document.getElementById(videoTextAreaId).innerText.trim() === "") { document.getElementById(videoTextAreaId).innerText = embedHtml; } }); })(); انتهای پیام