«دنیس» از انتقال نافرجامش گفت؛ استرس یک هفته ای در کنار همسر باردار

به گزارش خبرنگار مهر، تیم های فوتبال استانداردلیژ و آنتورپ در هفته پنجم ژوپیر لیگ بلژیک شامگاه شنبه 14 شهریور به مصاف هم رفتند که این بازی با نتیجه یک بر صفر به سود استانداردلیژ خاتمه یافت. دنیس اکرت آینسا (درگاهی) تک گل این بازی را از روی نقطه پنالتی برای تیمش به ثمر رساند.

مهاجم ایرانی تیم فوتبال استاندارد لیژ پس از به ثمر رساندن گل پیروزی بخش تیمش، از شرایط خوب این روزهای استاندارد تمجید کرد و گفت این تیم در هفته های اخیر علاوه بر ارائه فوتبال باکیفیت، در کسب نتیجه نیز موفق بوده است. او همچنین درباره انتقال نافرجامش در روزهای پایانی نقل وانتقالات و فشار روانی ناشی از این اتفاق صحبت کرد.

آینسا درباره پیروزی استاندارد اظهار داشت: تماشای این بازی بسیار لذت بخش بود و صادقانه بگویم، حضور در زمین و تجربه این شرایط از نزدیک لذت بخش تر بود. در هفته های اخیر واقعاً از بازی کردن در کنار این بچه ها لذت زیادی می برم. فکر می کنم ما فقط کیفیتی را که می توانیم در زمین ارائه کنیم نشان می دهیم. اینکه در چنین مسابقاتی نه تنها خوب بازی کنیم، بلکه پیروز هم شویم، اهمیت زیادی دارد. باید به تیم تبریک گفت و من واقعاً خوشحالم.

او گفت: فکر می کنم ما هفته به هفته قوی تر می شویم. شدت و کیفیت بازی مان افزایش پیدا کرده و درک بهتری از سبک بازی خود داریم. همچنین هر هفته بیشتر در این رقابت ها شناخته می شویم. فکر می کنم در حال حاضر هیچ تیمی دوست ندارد مقابل ما بازی کند. ما تیمی منسجم و فشرده هستیم، با قدرت و جنگندگی بازی می کنیم و می خواهیم این شرایط را هر هفته در زمین نشان دهیم.

آینسا یکی از مهم ترین تفاوت های استاندارد نسبت به فصل گذشته را در توانایی این تیم برای خلق موقعیت های بیشتر می داند؛ موضوعی که به گفته او، با پیشرفت عدنان عابید و برنارد نگوئنه ارتباط مستقیمی دارد. او در این باره گفت: فکر می کنم این بزرگ ترین تفاوت ما نسبت به فصل گذشته است. ما فقط فوتبال بازی نمی کنیم، بلکه موقعیت ها و فرصت های زیادی برای گلزنی ایجاد می کنیم. برای یک مهاجم، گلزنی در چنین شرایطی همیشه آسان تر است. احتمالاً امسال تا اینجا بیشتر از کل فصل گذشته موقعیت گلزنی داشته ام.

مهاجم ایرانی ادامه داد: به خصوص عدنان پیشرفت بسیار زیادی داشته است. برنارد هم همین طور. او سال گذشته زیاد بازی نکرد، اما دوران آماده سازی خوبی را پشت سر گذاشت و هفته به هفته کیفیتش را نشان می دهد. هر دو بازیکن جوان هستند و عملکرد بسیار خوبی دارند. آنها به من کمک می کنند تا در موقعیت هایی قرار بگیرم که بتوانم گل بزنم، اما خودشان هم به موقعیت های خطرناک می رسند و ما به یکدیگر کمک می کنیم تا در چنین شرایطی قرار بگیریم. واقعاً از نحوه همکاری مان در خط حمله بسیار خوشحالم.

آینسا در ادامه به روزهای پرتنش پایانی فصل نقل وانتقالات و انتقالی که در نهایت انجام نشد، اشاره کرد. او تأکید کرد که موضوع جدایی اش از استاندارد از ابتدای فصل با باشگاه مطرح شده بود و هیچ گاه قصد نداشته این موضوع را با ناراحتی یا درگیری دنبال کند.

مهاجم ایرانی گفت: می دانم که برای بعضی افراد، این اتفاق شاید کمی شوکه کننده بود، اما ما از ابتدای فصل درباره آن صحبت کرده بودیم. بعد از بازگشت من از جام جهانی، باشگاه و من گفتگویی صریح داشتیم. آنها برنامه های خود را برای من توضیح دادند و من هم درباره خواسته هایم صحبت کردم. بنابراین این موضوع ناگهان به وجود نیامده بود. من هیچ وقت مسائل را به شکل منفی دنبال نکردم؛ همیشه با سربلندی و احترام رفتار کردم. به همین دلیل، بعد از اینکه انتقال انجام نشد نیز توانستم با لبخند و بدون هیچ کینه ای از در اصلی باشگاه برگردم.

او درباره دشواری این شرایط نیز اظهار داشت: طبیعی بود که شرایط برای من سخت باشد، چون انتقال تقریباً نهایی شده بود، اما به دلایل مختلف، از جمله مسائل مربوط به مدیران برنامه و اتفاقاتی که رخ داد، در نهایت انجام نشد. شاید خدا هنوز نمی خواست من بروم.

مهاجم ایرانی استاندارد در ادامه فاش کرد که این اتفاق در شرایطی برای او رخ داد که همسرش باردار بود و همین موضوع فشار روانی این روزها را برای او دوچندان کرده بود.

آینسا گفت: وقتی فهمیدم انتقال انجام نخواهد شد، شاید این موضوع برایم نوعی رهایی بود، چون هفته بسیار پراسترسی را پشت سر گذاشته بودم. می توانید شرایط را تصور کنید؛ منتظر یک تماس تلفنی باشید و مدام از خودتان بپرسید که آیا بالاخره همه چیز نهایی می شود یا نه، در حالی که همسرم باردار بود و قرار بود روز بعد فرزندمان به دنیا بیاید. می توانید استرسی را که در چنین شرایطی داشتم، حتی در زندگی شخصی ام، تصور کنید.

او ادامه داد: وقتی فهمیدم انتقال انجام نخواهد شد، حتی کمی خوشحال شدم، چون می دانستم قرار است چه اتفاقی بیفتد. به اینجا برگشتم، تمام وسایلم را از چمدان خارج کردم و مقابل لوون به میدان رفتم؛ مسابقه ای که در آن گل هم زدم.