معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
حجت الاسلام حسین عربی ، پژوهشگر دینی، در گفت وگو با ایکنا از خراسان رضوی با بیان این که در دنیای پرهیاهو و پرشتاب امروز بسیاری از انسان ها با وجود داشتن دارایی، پول و امکانات مادی، احساس تهی شدگی معنوی و تنگی در زندگی می کنند. این پارادوکس که ثروتمند بودن اما فقیر احساس کردن نام دارد، ریشه ای عمیق در رفتارهای اخلاقی و اعتقادی دارد.
حجت الاسلام حسین عربی، پژوهشگر دینی، در گفت وگو با ایکنا از خراسان رضوی با بیان این که در دنیای پرهیاهو و پرشتاب امروز بسیاری از انسان ها با وجود داشتن دارایی، پول و امکانات مادی، احساس تهی شدگی معنوی و تنگی در زندگی می کنند. این پارادوکس که ثروتمند بودن اما فقیر احساس کردن نام دارد، ریشه ای عمیق در رفتارهای اخلاقی و اعتقادی دارد.
وی با اشاره به آیات قرآن کریم و روایات معصومین(ع) یکی از مهم ترین و بنیادی ترین عوامل از بین رفتن برکت در زندگی بشر را ناسپاسی و کفران نعمت عنوان کرد و افزود: مسئله کفران نعمت فراتر از انکار وجودی است و باید میان کفر به معنای انکار وجود خدا و کفران نعمت تمایز قائل شد. کفران نعمت لزوماً به معنای انکار وجود خدا نیست، بلکه به معنای قدردانی نکردن از نعمت های او و استفاده نکردن صحیح از آن ها در مسیر بندگی است که این نوع ناسپاسی مانند پوشاندن چشمان خود از آفتاب است، آفتاب هست، نور می تاباند، اما چون چشم بسته است، بهره ای از آن نمی برد و در تاریکی می ماند. با این حال در باور مردم همواره این مسئله وجود داشته که کفران نعمت باعث سلب برکت و حتی در موارد شدید، زوال کامل نعمت می شود.
عربی با بیان این که وعده الهی این است که شکر، کلید افزایش نعمت است؛ اظهار کرد: خداوند در آیه 7 سوره ابراهیم می فرماید: «لَئِن شَکرْتُمْ لَأَزیدَنَّکمْ ۖ وَلَئِن کفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابی لَشَدیدٌ؛ اگر سپاسگزاری کنید، نعمت شما را افزون می کنم و اگر ناسپاسی کنید، عذاب من سخت است» که این آیه یک قانون کلی و جاودانه است. خداوند متعال به صراحت وعده داده شکرگزاری، مهندسی افزایش نعمت و برکت، یک حباب نامرئی است که حول نعمت ها می چرخد و آن ها را باارزش، ماندگار و تأثیرگذار می کند، اما کفران نعمت، این حباب را می شکافد و باعث می شود نعمت ها حتی اگر از نظر کمی وجود داشته باشند از نظر کیفی بی ارزش و عذاب آور شوند.
وی با اشاره به روایتی از امام جعفر صادق(ع) که در صفحه 44 جلد71 کتاب «بحارالانوار» آمده است: «ناسپاسی نعمت باعث زوال آن و شکر باعث ماندگاری و افزایش آن است.» گفت: رابطه میان شکر و برکت، رابطه ای علّی و مستقیم است. وقتی انسان شکرگزار است، خداوند آن نعمت را در زندگی او ریشه دار و از آن محافظت می کند، اما در مقابل، ناسپاسی مانند سمی است که تدریجاً برکت را می خورد و در نهایت باعث می شود آن نعمت از زندگی انسان خارج شود.
این پژوهشگر دینی با بیان این که استفاده از نعمت در راه گناه و معصیت یکی دیگر از مصادیق عملی کفران نعمت در زندگی روزمره است، افزود: وقتی از نعمت های خداوند برای انجام کارهای نامشروع، ظلم به دیگران و یا گناه استفاده می کنیم، عملاً در برابر لطف خدا بی احترامی کرده ایم و این شدیدترین شکل کفران نعمت است. شکایت دائمی از کمبودها به جای شکر داشته ها نیز از دیگر مصادیق عملی کفران نعمت در زندگی و وقتی ذهنی مدام متمرکز بر چیزهایی که ندارد بوده و از نعمت های بزرگی که در اختیار دارد بی خبر است، این نگاه منفی، چشم های انسان را از برکت های پنهان می بندد.
وی ادامه داد: اسراف و تبذیر نعمت های الهی و به طور کلی اسراف نشان دهنده عدم قدرشناسی از ارزش واقعی نعمت های الهی است و عاقبت ناسپاسی، سلب نعمت، تنگی معیشت و در صورت اصرار بر این مسیر، عذاب الهی خواهد بود.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}