مدیر ملی طرح حفاظت از یوز آسیایی کشور: تلف شدن حداقل 200 یوز در دو دهه گذشته

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مرکز خراسان رضوی، باقر نظامی، مدیر ملی طرح حفاظت از یوزپلنگ آسیایی سازمان حفاظت محیط زیست کشور، در سفر به شهرستان خواف و در بازدید از منطقه حفاظت شده سیرخون، شکار ممنوع مرزی خواف و سایر زیستگاه های مرتبط با یوز آسیایی گفت: با توجه به اینکه یوز در برخی از استان و زیستگاه های جنوبی به نوعی منقرض شده است، خراسان رضوی، خراسان شمالی و خراسان جنوبی به همراه سمنان در اولویت نخست حفاظت و پایش یوز قرار دارند و استان یزد، اصفهان و کرمان در اولویت دوم هستند. وی افزود: در طول دو دهه گذشته حداقل 200 یوز به دنیا آمدند که تلف شدند و از این رو به دنبال گزارش های مربوط به مشاهدات یوز بودیم تا زیستگاه های بالقوه این گونه را شناسایی کنیم. نظامی ادامه داد: با وجود زاد و ولد بالا، یوز به دلیل مغلوب و ضعیف بودن در میان گوشت خواران، جابه جایی زیادی بین لکه های زیستگاهی دارد و در مناطقی که حفاظت شده نیستند، عواملی مانند سگ های بی صاحب، جاده، شکارچیان غیرمجاز و حتی متخلفان و همچنین کمبود طعمه می تواند موجب تلف شدن این گونه شود. وی درباره وضعیت یوز در خراسان رضوی نیز گفت: در برخی شهرستان های خراسان رضوی، از جمله شهرستان خواف، گزارش های قبلی از مشاهده یوز وجود داشته است و به دنبال صحت سنجی این گزارش ها هستیم. مدیر ملی طرح حفاظت از یوز آسیایی افزود: با حضور در زیستگاه های شهرستان خواف مشخص شد که پتانسیل همکاری با ذی نفعان خصوصی و دولتی و مشارکت جوامع محلی در این محدوده بسیار بالا است. نظامی تصریح کرد: مناطق فلات مرکزی، مناطق خشک و کم بارشی هستند و مستعد ریزگرد بوده و در صورت حفظ نشدن اکوسیستم، جمعیت گونه های حیات وحش نیز کاهش پیدا خواهد کرد و مراقبت از یوز امکان پذیر نخواهد بود. وی بیان کرد: مطالعات تغییر اقلیمی انجام شده نشان می دهد لکه های زیستگاهی که یوز در آنها زیست داشته یا برای این گونه حفظ شدند، در کل کشور کمترین میزان ریزگرد را داشتند و حفاظت از یوز می تواند به کنترل ریزگرد نیز منجر شود. مدیر ملی طرح حفاظت از یوز آسیایی درباره نقش مردم در حفاظت از مناطق نیز گفت: مناطق حفاظت نشده را با مشارکت مردم مدیریت می کنیم که بخش خصوصی می تواند بدون توقع و به صورت داوطلبانه و معنوی و با بودجه شخصی در حفاظت مشارکت کند. برای نمونه، یک معدن می تواند در این زمینه مشارکت داشته باشد و مردم محلی و روستاییان نیز می توانند در قالب شرکت تعاونی، یک محدوده را ثبت و از آن حفاظت کنند.