آزادی اسرا جزو برنامه های نتانیاهو نبود

به گزارش مشرق، این توصیفی است که روزنامه زیمان یسرائیل در توصیف رفتارهای نتانیاهوی جنایتکار در طول جنگ نسل کشی در نوار غزه به کار گرفت.

در این مقاله آمده است: چرا دولت متعهد به نابودی حماس شد، اما تعهدی درباره آزادی اسرا اعلام نکرد و تنها به «تلاش برای بازگرداندن آنها» بسنده کرد؟ چه تعداد از گروگان ها به دلیل اولویت های دولت نتانیاهو کشته شدند؟

در نظرسنجی انجام شده توسط موسسه ادعایی دموکراسی اسرائیل در نوامبر 2023، اندکی پس از 7 اکتبر(عملیات طوفان الاقصی) و ورود زمینی ارتش اسرائیل به غزه، از افکار عمومی یهودی در اسرائیل درباره اهداف جنگ نظرسنجی شد. بیشتر شرکت کنندگان پاسخ دادند که آزادی همه گروگان ها مهم ترین هدف جنگ بوده است.

در نظرسنجی دیگری در سپتامبر 2024، بیش از 62 درصد از شرکت کنندگان بازگشت گروگان ها را مهم ترین هدف جنگ دانستند، در حالی که 29 درصد، از بین بردن حماس را هدف اصلی اعلام کردند.

سند اهداف جنگ که در هفته دوم نبرد میان وزرا توزیع شد، از ادبیات کاملاً متفاوتی استفاده کرده بود. بازگشت اسرا در این سند به عنوان یکی از اهداف جنگ ذکر شده بود، اما دولت آن را محدود کرد و تنها متعهد به مبذول داشتن «حداکثر تلاش» برای آزادی آنها شد، بدون آنکه نتیجه ای تعیین کند. این در حالی است که سایر اهداف جنگ به صورتی الزام آور تعریف شده بودند.

در هفتم اکتبر، حماس 251 نفر(صهیونیست) را اسیر کرد، در همین حال، دولت اسرائیل مسئولیت دو سال گرفتاری بسیاری از آنان و مسئولیت تداوم رنج هایشان برای اهداف دیگر را بر عهده دارد.

آزاد کردن گروگان ها اولویت نخست دولت نتانیاهو نبود، در کابینه مورد بحث قرار نگرفت و وزرا علیه آن سخن گفتند – در نتیجه ده ها نفر از گروگان ها کشته شدند و در غزه متحمل رنج های غیرقابل توصیفی گردیدند.

در بخش دیگری از این مقاله آمده است در آغاز جنگ «شمشیرهای آهنین»، کابینه جنگ چهار هدف را به تصویب رساند. سند اهدافی که در 15 اکتبر 2023 ـ یک هفته پس از عملیات (طوفان الاقصی) و حدود دو هفته پیش از آغاز عملیات زمینی در نوار غزه ـ منتشر شد، چهار هدف را مشخص کرد: «سرنگونی حکومت حماس و نابودی توانمندی های نظامی آن»، «برطرف کردن تهدید تروریستی از نوار غزه علیه اسرائیل»، «مبذول داشتن حداکثر تلاش برای حل مسئله گروگان ها» و «محافظت از مرزها و شهروندان آن».

تفاوت محسوسی میان بند سوم و سه بند دیگر وجود دارد. سه هدف دیگر به صورت نتیجه محور صیاغت شده اند: نابودی، برطرف کردن، محو و محافظت. اما بند سوم تنها بندی است که به صورت «تلاش» صیاغت یافته است.

این طرز تدوین نوشتار در عمل پیامدهایی داشت: در آن قید نشده بود که جنگ باید به بازگشت همه اسرا منجر شود، و مشخص نکرده بود در صورتی که تلاش برای بازگرداندن آنها با هدف دیگری تعارض پیدا کند ـ درست همان اتفاقی که در عمل رخ داد ـ چه اقدامی باید صورت گیرد.

در بررسی انجام شده توسط موسسه تحقیقات امنیت اسرائیل (INSS)، ادیت شفران گیتلمن پژوهشگر این موسسه اشاره کرد: «تعریف اهداف جنگ به عنوان سرنگونی حماس و بازگرداندن گروگان ها، فرمولی است که در افکار عمومی جا افتاده است، اما این فرمول دقیق اهدافی نیست که توسط دولت تعیین شده است... با گذشت زمان، این درک شکل گرفت که این اهداف ممکن است یکدیگر را نقض کنند»، به عبارت دیگر، مردم بر این باور بودند که تعهدی کامل برای آزادی اسرا وجود دارد، اما در واقع چنین چیزی نوشته نشده بود.

از سوی دیگر روزنامه عبری زبان یدیعوت آحارانوت هم در گزارشی اعلام کرد که بنیامین نتانیاهو تمام تلاش خود را به کار بسته است تا از زیر بار مسئولیت بررسی تحقیقات 7 اکتبر شانه خالی کند.

ناداف ایال نویسنده این گزارش که در ویژه نامه آخر هفته این رسانه منتشر شد، نوشت: پس از گذشت یک سال و نیم از تکمیل تحقیقات 7 اکتبر، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، با وجود پیشنهادهای ارتش اسرائیل، از دریافت گزارش های دوره ای ارتش درباره این تحقیقات خودداری کرده است.

وی هیچ بحث و بررسی درباره نتایج این تحقیقات با رئیس کنونی یا سابق ستاد کل نیروهای مسلح انجام نداده است. یک منبع امنیتی به من گفت: «هیچ دلیلی نداریم که باور کنیم او این تحقیقات را خوانده است؛ چرا که اصولاً این اسناد هرگز از سوی ارتش به دست او نرسیده است».

در بخش دیگری از این گزارش تاکید شده است: ارتش اسرائیل در حین انجام تحقیقات و پیش از انتشار عمومی آنها، به نتانیاهو پیشنهاد داد نشستی ویژه برای ارائه نتایج ناکامی های عملیاتی به او برگزار شود. به گفته یک منبع عالی رتبه امنیتی، نتانیاهو پاسخی نداد و «هیچ ابراز علاقه ای نشان نداد».

پس از ارائه عمومی تحقیقات، رئیس دفتر نخست وزیر، نامه ای ارسال و در آن شکایت کرد که چرا نخست وزیر پیش از انتشار عمومی تحقیقات به مردم، در جریان آنها قرار نگرفته است.

در پی این نامه، دفتر رئیس سابق ستاد کل مجدداً تماس گرفت و خواستار هماهنگی نشستی منظم درباره این موضوع شد تا همه جزئیات ارائه شود، اما دفتر نخست وزیر به این درخواست نیز پاسخی نداد.

یک هفته بعد، ژنرال زامیر فرماندهی ستاد کل ارتش را بر عهده گرفت. دفتر او هیچ استعلامی درباره تحقیقات دریافت نکرد و این موضوع را هرگز با دفتر نخست وزیر به بحث نگذاشت.

دستیار دبیر نظامی نخست وزیر هنگام ارائه تحقیقات به کاتس، وزیر جنگ، حضور داشت و این احتمال وجود دارد که خلاصه تحقیقات یا بخشی از ارائه ها از طریق گوفمان، دبیر نظامی سابق، به دست نتانیاهو رسیده باشد.

به اعتراف یدیعوت آحارانوت: با این حال، این تحقیقات شامل مؤلفه های فوق العاده محرمانه و جزئیات حساسی درباره نبردها و تلفات انسانی است.

حجم این تحقیقات بسیار سنگین است و تمام محل های کشتار، ناکامی های اطلاعاتی، حوادث شب پیش از حمله حماس، عملکرد فرماندهی جنوبی، عملکرد گردان عملیات و موارد دیگر را در بر می گیرد.

این مسئله بسیار شگفت انگیز است: ممکن است این تحقیقات کامل و بی نقص نباشند، اما تنها تحقیق روشمند و سیستماتیکی هستند که پس از شکست هفتم اکتبر انجام شده است.

اگر نتانیاهو این تحقیقات را با جزئیات نخوانده و آنها را با ارتش به بحث نگذاشته باشد، چه دلیلی وجود دارد که باور کنیم او جوهر و ماهیت این شکست را درک کرده و قادر است اقداماتی برای جلوگیری از تکرار آن انجام دهد؟