از جرقه خلاقیت تا امضای ماندگار؛ ماجرای «کوچینگ هنر» چیست؟

به گزارش خبرنگار مهر، کیومرث احمدی دانشیار دانشگاه و از مدرسان ارشد حوزه «کوچینگ» که چندی پیش پروژه «استاندارد ملی حرفه ای کوچینگ» در ایران را نیز تدوین کرده است در یادداشتی اختصاصی که در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده است از مزایای ترویج و توسعه «کوچینگ هنر» گفت.

در یادداشت کیومرث احمدی آمده است:

هنر، صحنه تجلی نبوغ، شهود و اثر انگشت منحصربه فرد آفرینشگران است؛ از هارمونی یک ارکستر موسیقی و روایتگری پرده نقره ای سینما تا پویایی صحنه تئاتر و جریان سازی رسانه ای.

اما تبدیل جرقه های نامکرر خلاقیت به شاهکارهایی ماندگار، فراتر از الهام فردی، نیازمند «بستری امن، فرایندی حرفه ای و هدایتی نظام مند» است. در این اکوسیستم حساس، «کوچینگ هنر» نه مداخله ای در سبک و زیبایی شناسی بلکه یک کاتالیزور عمیق برای شکوفایی پتانسیل های پنهان است.

هدف نهایی کوچینگ هنر، حفاظت از فردیت و اثر انگشت هنری هر آفرینشگر در هیاهوی استانداردسازی های صنعتی است تا نبوغ غریزی، به بلوغی پایدار و درخششی بی همتا در عرصه تولیدات فاخر بدل شود؛ سفری تحول آفرین از الهام اولیه تا خلق امضایی ماندگار در تاریخ هنر.

کوچینگ با ایجاد یک فضای امن روانی و بهره گیری از فنون خاص خودش، به هنرمند و کارمند هنرمند کمک می کند تا از تله های ذهنی و باورهای محدودکننده عبور کرده و جریان ناب نبوغ و خلاقیتش را پایدار سازد.

کوچینگ یا مربیگری هنر ظریف کنار ایستادن جهت فراهم آوری فرصت خودآگاهی، خودتوانمندی و خودمسئولیتی است تا فرد بتواند به سمت بهترین نسخه و ورژن خودش در هر نقشی که هست حرکت کند. اینجاست که کوچینگ هنر با اتکا به استاندارد ملی 1000 کوچینگ سازمانی، پیوندی شکوهمند میان آزادی آفرینش و انضباط تعالی پدید می آورد.

استاندارد 1000 کوچینگ سازمانی یک استاندارد ملی به شماره 23947 است که در مرداد 1405 در سامانه ملی سازمان ملی استاندارد تایید و جهت به کارگیری در اختیار تمام شرکت ها و سازمان ها قرار داده شده است.

این مسیر با تدوین چارچوب های دقیق شایستگی، سنجه های ارزیابی سطح بلوغ نظام کوچینگ و تعریف پروتکل های حرفه ای بهبود، به پروژه ها و سازمان های هنری و رسانه ای این امکان را می دهد که بدون خدشه دار شدن اصالت و فردیت هنرمند، از آسیب هایی نظیر سوءعملکرد، مسئولیت گریزی ها، فرسودگی، تعارضات تیمی و انسداد خلاقیت عبور کنند.

این استاندارد، تضمین می کند که فرایند کوچینگ در محیط های کاری هنری نه یک مداخله سلیقه ای، بلکه یک اهرم تحول آفرین و مبتنی بر شواهد است که پیوند میان کارگردان و بازیگر، رهبر ارکستر و نوازندگان و مدیران رسانه و تیم های ایده پرداز را به اوج هم افزایی می رساند.

با استقرار فرایندهای منطبق بر استاندارد 1000، کوچینگ هنر بستری پایدار می سازد تا نبوغ غریزی به بلوغ سازمانی و همچنین اصالت فردی به برندی ماندگار در زیست بوم هنر و رسانه بدل شود.

شایان ذکر است کوچینگ یک همکاری و مشارکت بین کوچ و مراجعه کننده است که در طی آن، کوچ با ایجاد فضای امن در جلسه کمک می کند که مراجع با استفاده از تفکر عمیق و خلاقیت خود، توانایی های شخصی و حرفه ای خود را شناسایی کرده و افزایش می دهد. در جلسه کوچینگ تمایلات و توانایی های شخص تبدیل به اقدامات برای حل مسئله می شود .