وحدت اسلامی فراتر از سازش نیازمند مسئولیت های علمی و عملی است

در روزگاری که تلاطم های سیاسی و اجتماعی، مرزهای میان جوامع را جابه جا می کند، پرسش از «راهکار پایداری» بیش از هر زمان دیگری مبرم است. آیا وحدت اسلامی به معنای گذشت از باورهای بنیادین است یا رویکردی نو برای هم گرایی در عین حفظ اصالت؟ شیخ موسی بوارو، نایب رئیس اتحادیه ملی مبلغان در گینه در حاشیه چهلمین کنفرانس بین المللی وحدت اسلامی در تهران در گفت وگو با ایکنا، با نگاهی به آموزه های قرآن کریم و سنت نبوی، بر اهمیت تبدیل شدن امت اسلامی به پیکری واحد در برابر چالش های بین المللی و نقش روشنفکران در بازنمایی پیام اصیل اسلام تأکید کرد.

مشروح این گفت وگو در ادامه می آید:

ایکنا ـ راهکار دستیابی به صلح و امنیت پایدار و نیز آماده سازی امت اسلامی برای مواجهه با تحولات منطقه ای و بین المللی چیست؟
دیدگاه ما این است که پاسخ در بازگشت به قرآن کریم و رهنمودهای روشن نبوی نهفته است. نخست در باب قرآن کریم، خداوند متعال خطاب به عموم مسلمانان می فرماید: «وَاعْتَصِمُوا بحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا: و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید»(103/آل عمران) این امر بدین معناست که همه مسلمانان باید متحد باشند و همگی با هم به آن پیوند یگانه، یعنی ریسمان الهی تمسک جویند.

این امر ما را به همان چیزی رهنمون می سازد که پیامبر گرامی، حضرت محمد(ص) ما را به آن فراخواند؛ آنجا که فرمود: «هیچ یک از شما به ایمان حقیقی نمی رسد مگر آنکه برای برادرش همان چیزی را دوست بدارد که برای خود دوست دارد.» شما مرا دوست دارید و برای برادر مسلمانتان نیز همان چیزی را می خواهید که برای خود می خواهید. و آن حضرت(ص) همچنین در حدیثی دیگر فرموده اند: «مؤمن نسبت به مؤمن همچون بنایی است که اجزای آن یکدیگر را استوار نگه می دارند.»

در حدیثی دیگر، پیامبر(ص) مؤمنان را در پرتو مهر و عطوفت متقابلشان توصیف کرده و کل جامعه اسلامی را به پیکری واحد تشبیه می فرمایند: «هرگاه عضوی از این پیکر دچار رنج و درد شود، سایر اعضا با بی خوابی و تب به آن واکنش نشان می دهند». از این رو، ما امت اسلامی را در سراسر جهان به حفظ وحدت و یکپارچگی فرا می خوانیم. اگر خدای ناکرده آسیبی به مسلمانی در ایران، فلسطین یا گینه بیسائو برسد، تمام جامعه اسلامی در اقصی نقاط جهان باید چنان احساس کنند که گویی آن مصیبت شخصاً بر خودشان وارد شده است.

ایکنا ـ به نظر شما، آیا مفهوم وحدت اسلامی و تقویت هم گرایی میان مذاهب اسلامی به معنای کوتاه آمدن از باورها یا دست کشیدن از آن هاست، یا معنای دیگری دارد؟

وحدت اسلامی به معنای کوتاه آمدن از اعتقادات نیست؛ چرا که ما در اصول و باورهای بنیادین خود اختلاف چندانی نداریم. تفاوت میان رویکردهای گوناگون اسلامی صرفاً در جزئیات و ظرایف است، حال آنکه در ارکان و اصول دین همچون نماز، روزه، حج، قرآن و نبوت با یکدیگر اتفاق نظر داریم. اختلاف نظرها تنها در تفسیر متون و مفاهیمی فراتر از این اصول بنیادین بروز می کند. از این رو، من طرفدار عدول از باورهای محوری یا ماهیت ایمان و تفرقه انگیزی با اهداف مذهبی نیستم.

ایکنا ـ به نظر شما، وظیفه عالمان دینی، چهره های رسانه ای و دانشگاهیان در جهان اسلام در قبال پرهیز از تفرقه انگیزی و اهانت به مقدسات پیروان مذاهب مختلف اسلامی چیست؟

رساندن پیام اسلام، هم زمان یک وظیفه ایمانی، تکلیفی علمی و ضرورتی اسلامی است. مسئولیت رساندن پیام اصیل اسلام به سراسر جهان ـ چه به مسلمانان و چه به غیرمسلمانان ـ بر عهده ما نهاده شده است. بر ماست که به عنوان پژوهشگران، مربیان و آموزگاران، این پیام والا و اصیل را به شیوه ای صحیح و مؤثر به همگان برسانیم.

گینه کشوری در شمال غربی آفریقا است. از شمال با کشورهای گینه بیسائو، سنگال و مالی و از شرق با مالی و ساحل عاج، از جنوب با سیرالئون و لیبریا هم مرز است. دین رسمی در این کشور اسلام است و حدود 95٪ تا 98٪ جمعیت کشور گینه مسلمان، و بقیه مسیحی و پیرو آئین های سنتی هستند. مسلمانان اهل سنت گینه، پیرو مذهب مالکی هستند و اولین شیعیان این کشور مهاجرانی از لبنان بودند.

چهلمین کنفرانس بین المللی وحدت اسلامی از تاریخ دوم لغایت هشتم شهریورماه سال 1405 با موضوع «وحدت اسلامی در اندیشه امام شهید، آیت الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه ای(قدس الله نفسه الزکیة) در حال برگزاری است.

انتهای پیام