تأمل در وصیت نامه حضرت علی(ع)؛ از تکوین تقوا تا ضرورت صیانت از خانواده

به گزارش ایکنا، حجت الاسلام و المسلمین محمدعلی مروجی طبسی؛ استاد دانشگاه حضرت معصومه(س)، هفتم شهریورماه در ادامه سلسله جلسات سبک زندگی پاکیزه بر مدار نور علوی به تبیین سخنان حضرت علی(ع) در آخرین وصیت قبل از شهادت به امام حسن(ع) و امام حسین(ع) پرداخت. متن سخنان وی به شرح زیر است:

حضرت علی(ع) در بستر بیماری در وصیت به فرزندانشان؛ امام حسن و امام حسین(ع) و بلکه همه مسلمین فرمودند شما دو بزرگوار و همه خاندانم و هر کسی که این وصیت به او می رسد را سفارش به تقوا و نظم در کارها و اصلاح ذات البین می کنم. «أُوصِیکُمَا بتَقْوَی اللهِ»، «أُوصِیکُمَا وَجَمِیعَ وَلَدی وَأَهْلِی وَمَنْ بَلَغَهُ کِتَابی بتَقْوَی اللهِ»؛ شما و همه فرزندان و خاندانم را و هر که را نوشته ام به او می رسد، به تقوای الهی وصیت می کنم. ستمگر را دشمن و ستمدیده را یاور باشید: «وَکُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَلِلْمَظْلُومِ عَوْناً» و «وَنَظْمِ أَمْرِکُمْ وَصَلَاحِ ذَاتِ بَیْنِکُمْ؛ فَإِنِّی سَمِعْتُ جَدَّکُمَا یَقُولُ: صَلَاحُ ذَاتِ الْبَیْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَالصِّیَامِ»؛ و اصلاح میان مسلمانان؛ زیرا من از جد شما شنیدم که اصلاح میان مردم از تمام نمازها و روزه های مستحبی برتر و بالاتر است.

در این وصیت نامه بسیار مهم، پرمغز و پرمایه چند موضوع مهم بیان شده است. بخش اول توصیه به تقوا است؛ اینکه انسان واجبات را انجام دهد و محرمات را ترک کند و خدا را بر کارهایش شاهد و ناظر ببیند؛ حضرت علی(ع) در حکمت 410 فرموده است تقوا رئیس اخلاق است.

در بخش دوم فرمودند که شما را توصیه به نظم در امور و کارهایتان می کنم؛ نظم در لغت رشته کردن مروارید و مرتب قراردادن در کنار هم مانند پیوستن دانه های تسبیح با نخ است. یکی از موضوعات مهم در نظم، رسیدگی به امور مسلمین و هموطنان است که ممکن است بر اثر حوادث طبیعی و غیرطبیعی گرفتار مشکلاتی شده باشند. مصداق دیگر برای نظم امر، برنامه ریزی برای امور شخصی و مصداق دیگر هم تعریف قوانین و قانونگذاری و به خصوص التزام و پایبندی به آن است همچنین مهمترین امر، تشکیل حکومت است تا زندگی اجتماعی مردم دچار هرج و مرج نشود.

امامت نظام مسلمین است

مسئله مهم این است که حکومتی بر پایه شرع و دین و خداپرستی و یکتاپرستی تشکیل شود؛ امام رضا(ع) فرمودند امامت نظام مسلمین است یعنی مایه اتحاد و انسجام جامعه اسلامی است.

بخش دیگر این وصیت هم صلاح ذات البین یعنی رفع اختلاف و کدورت ها بین دو گروه و فامیل و شخص است. خدا در سوره انفال آیه اول فرموده است که تقوا پیشه کنید و کدورت و بددلی و فساد در بین خودتان را اصلاح کنید.  فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَیْنِکُمْ ۖ وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ. 

بین اوس و خزرج نزاع افتاد و با کفش و چوب به جان هم افتادند و خدا این آیه را نازل کرد که: وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا ۖ فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَی الْأُخْرَیٰ فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّیٰ تَفِیءَ إِلَیٰ أَمْرِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ. اگر دوگروه از مؤمنان با هم درگیر شدند بین آنان اصلاح کنید؛ رفع اختلاف بین مردم از نعمت های بزرگ الهی است؛  وَاذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنْتُمْ عَلَیٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَکُمْ مِنْهَا.

در روایات اهل بیت(ع) هم در مورد ارزش و اهمیت وحدت و همدلی و اصلاح بین مردم مطالب فراوانی بیان شده است؛ امام موسی بن جعفر(ع) فرمودند چیزی که دین مردم را تباه می کند اختلاف است. در روایت دیگری از مفضل از امام صادق(ع) نقل شده است اگر از پیروان و شیعیان ما درگیری دیدید از مال من برای رفع آن خرج کن. در روایت دیگری آمده است که شخصی به نام ابوحنیفه بر سر مسائل مالی با فرزندش اختلاف پیدا کرد و با هم دعوا کردند؛ مفضل این دو نفر را به منزل خودش دعوت کرد و 400 درهم طبق نقل کافی به این دو نفر پرداخت کرد و نزاع را خاتمه داد و نقل کرد که امام صادق(ع) به من اختیار داده است که از پولی که در اختیار دارم برای رفع نزاع استفاده کنم.

روایت تکان دهنده دیگری از پیامبر(ص) داریم که در آخرین خطبه شریفشان در مدینه ایراد کردند؛ این خطبه طوری اثرگذار بود که اشک از چشمان ایشان و مردم جاری شد و از این موعظه بی تاب شدند؛ حضرت فرمودند کسی که برای صلح بین دو نفر اقدام کند خداوند و ملائکه بر او درود و صلوات می فرستند تا وقتی برگردد و ثواب کسی را به او می دهند که لیله القدر را درک کرده است.

عقاب پادر میانی و تلاش برای طلاق

باز در روایت آمده است که هر کسی قدم بردارد برای جدایی زن و شوهری بر او غضب و نفرین خدا در دنیا و آخرت خواهد بود یعنی ملعون است و بر خدا این حق است که او را با هزار صخره جهنمی سنگباران کند. هر کسی بخواهد برای جدایی زن و شوهری قدمی بردارد و حتی موفق نشود خدا روی خود را از او برخواهد گرداند و به او نگاه نخواهد کرد.

گاهی این اختلاف بین زن و شوهر با جادو و گاهی با سخن چینی است و گاهی با عدم رعایت حریم بین زن و مرد است که امروز در جامعه زیاد شده است؛ بدپوششی و بی حجابی و برهنگی و بی بند و باری جنسی باعث فروپاشی و تلاشی خانواده ها خواهد شد؛ بنابراین باید به عواقب سوء بی عفتی و بی حجابی حساس باشیم تا خانواده در کشور دچار فروپاشی نشود.

انتهای پیام