نخواهم داد حتی مویی از ایران جانم را ...

ذبیح الله ذبیحی، شاعر، در سوگ رهبر شهید و درباره مقاومت و پای کار بودن مردم ایران شعری سروده است.

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، ذبیح الله ذبیحی، شاعر، در سوگ رهبر شهید و درباره مقاومت و پای کار بودن مردم ایران شعری سروده است.


ندارم با خودم هرچند امیر کاروانم را
به نامش می برم پایان تمام داستانم را

زمستان هرچه می خواهد ببارد بر در و دشتم
نخواهم برد از یادم، بهار گل فشانم را

اگر جام شهادت را علی با جان و دل نوشید
منور می کنم باحضرت زهرا جهانم را

به دنبال چه می گردی دراین گلزار شیدایی
بگیر از لاله زاران وطن نام و نشانم را

من آن مرغم که جز از عشق، آهنگی نمی خوانم
اگر حتی ببـرند از سر حسرت، زبانم را

من آرش نیستم اما غرور آرشی دارم 
به حیفا می رسانم قصه ی تیر و کمانم را

برایم مادر است این خاک و تا جان در بدن دارم
نخواهم داد حتی مویی از ایران جانم را

نظرات

captcha