به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری ، مفسر قرآن کریم و مؤلف تفسیر مشکاة ، در سلسله جلسات تفسیر و معارف قرآنی با محوریت مفهوم امید و پیوند آن با مهدویت که محتوای آن از طریق کانال های منتسب به وی منتشر می شود، اظهار کرد: در منظومه واژگان قرآن کریم، مفهوم رجا و مشتقات متعدد آن، بار معنایی عمیق و راهبردی دارد. نزدیک ترین و دقیق ترین معادل فارسی برای این واژه قرآنی، امید و امیدواری است و در نقطه مقابل آن، واژه هایی نظیر یأس و قنوط به معنای ناامیدی و دلمردگی قرار دارند.
به گزارش ایکنا از خراسان رضوی،
محمدعلی انصاری،
مفسر قرآن کریم و مؤلف
تفسیر مشکاة، در سلسله جلسات تفسیر و معارف قرآنی با محوریت مفهوم امید و پیوند آن با مهدویت که محتوای آن از طریق کانال های منتسب به وی منتشر می شود، اظهار کرد: در منظومه واژگان قرآن کریم، مفهوم رجا و مشتقات متعدد آن، بار معنایی عمیق و راهبردی دارد. نزدیک ترین و دقیق ترین معادل فارسی برای این واژه قرآنی، امید و امیدواری است و در نقطه مقابل آن، واژه هایی نظیر یأس و قنوط به معنای ناامیدی و دلمردگی قرار دارند. وی افزود: حقیقت رجا یعنی انسان با وجود مشاهده وضعیت کنونی، با دلگرمی به شرایط بهتر و آینده مطلوب گام بر دارد، اما متأسفانه این مفهوم بنیادین آن گونه که شایسته است در لابلای برخی تفاسیر مورد تدقیق قرار نگرفته است.
تفاوت رجا، امنیه و غرور در دستگاه محاسباتی دین
این پژوهشگر قرآنی با تشریح تمایز مفهومی میان امید واقعی و توهم امید، تصریح کرد: در ادبیات قرآنی و روایی با سه مفهوم مواجه هستیم؛ نخست رجا که مانند کشاورزی است که بذر مرغوب تهیه کرده، زمین را مهیا ساخته، به موقع کشت نموده، مراقبت می کند و منتظر برداشت محصول می نشیند که این همان امید راستین توأم با عمل است. وی ادامه داد: حالت دوم امنیه یا آرزواندیشی است؛ حالتی که فرد تلاش و تمهید چندانی به خرج نمی دهد اما دلبستگی ضعیفی به نتیجه دارد که امیدی متزلزل است، حالت سوم نیز غرور و فریب خوردگی است، وضعیتی که فرد هیچ گونه گامی در مسیر برنداشته، اما متوقع بهره برداری کامل است؛ بنابراین امید مدنظر قرآن همواره با حرکت و اقدام گره خورده است. مؤلف تفسیر مشکاة با اشاره به بحران معنا و شیوع پوچ گرایی در جهان معاصر، بیان کرد: در نگرش مؤمنانه جهان دارای نظام، هدف و معنا است و
قرآن کریم چهار معرفت بنیادین را پایه گذاری می کند که دل انسان را سرشار از امید و رجا می سازد؛ نخست شناخت ذات احدیت و صفات الهی است، یعنی باور به اینکه جهان آفریدگاری حکیم، قدیر و علیم دارد که همراه انسان بوده و باب توبه را همواره گشوده نگه داشته است. وی ادامه داد: در کنار آن، شناخت حقیقت و کرامت انسان به عنوان خلیفه الهی قرار دارد که مانع از خودکم بینی می شود، همچنین شناخت ماهیت دنیا به عنوان معبر، آزمایشگاه و مزرعه بوده که رنج ها را برای انسان هدفمند می کند و در نهایت، شناخت جهان واپسین به عنوان سرای حیات ابدی، پایانی بر احساس بن بست و افسردگی است. انصاری با تأکید بر اینکه امید قرآنی در عالی ترین سطح خود به آینده تاریخ پیوند می خورد، اظهار کرد: پروردگار فراتر از پیام های کلی، چهار وعده صریح و قاطع را درباره فرجام زمین رقم زده است؛ از جمله جهان شمولی و غلبه دین حق که بر پایه علم و عقلانیت استوار است، وراثت و حاکمیت صالحان بر زمین، امامت و پیشوایی مستضعفان فکری و اجتماعی، و در نهایت استقرار امنیت و آرامش فراگیر برای مؤمنان. وی در پایان گفت: تمامی این وعده ها در وجود مقدس حضرت بقیة الله الاعظم(عج) که در روایات از ایشان با عنوان «
الْمُرَجَّی» (کانون امید آفرینش) یاد شده، متبلور می شود، زیرا ظهور حضرت عامل تحقق نهایی تمام آرمان های بشری و رسیدن به قله امیدواری در تاریخ انسان است. انتهای پیام
{{name}}
{{content}}