اتهام یهودی ستیزی به برنامه های درسی در اردن

به گزارش ایکنا به نقل از عربی 21، مؤسسه نظارت بر صلح و تساهل فرهنگی در آموزش مدارس (IMPACT-se) ادعا کرده است که برنامه های درسی مدارس اردن هنوز از استانداردهای صلح و تساهل، به ویژه در مورد یهودیان برخوردار نیستند .

این مرکز متعلق به رژیم صهیونیستی ـ که دفاتری در تل آویو و دانشگاه عبری قدس دارد ـ در آخرین گزارش خود برای سال های 2026 ـ 2025 به این نتیجه رسیده است که اگرچه برخی از کتاب های درسی مورد بازنگری جامع قرار گرفته اند و برخی دیگر نیز اصلاحات جزئی داشته اند، اما این برنامه های درسی به طور مداوم ارزش هایی مانند صلح، تساهل، اعتدال مذهبی و برابری را در همه گروه ها و زمینه ها اعمال نمی کنند .

در این گزارش اشاره شده است که علیرغم معرفی کتاب های درسی جدید و بازنگری برخی دیگر، این تغییرات منجر به تغییر اساسی در رویکرد برنامه درسی به سمت صلح و مدارا نشده است .

در این گزارش آمده است که محتوای برنامه های درسی مدارس اردن، کلیشه های یهودستیزانه در مورد یهودیان و ادعاهای افتراآمیز علیه اسرائیل را ترویج می دهد. در این گزارش به فقدان تلاش قابل توجه برای اعمال اصول مدارا در رابطه پیچیده اردن با اسرائیل اشاره شده است .

از سوی دیگر، خمیس عطیه، معاون اول رئیس مجلس نمایندگان اردن اظهار کرد: اردن در مورد صلح نیازی به تأیید هیچ کس ندارد. پادشاهی اردن بر پایه اعتدال، احترام به گفت وگو و رد افراط گرایی بنا شده است و برنامه های درسی و مؤسسات آموزشی آن از ارزش های مدارا حمایت می کنند. با این حال، معرفی مقاومت در برابر اشغال، رد بی عدالتی و دفاع از حقوق فلسطینیان به عنوان «خشونت»، تحریف حقایق و تلاشی آشکار برای تبرئه قدرت اشغالگر از مسئولیت هایش است .

وی خاطرنشان کرد: اگر طرفی نیاز به بازنگری در لفاظی های خود در مورد صلح داشته باشد، آن طرفی است که همچنان به اشغال، گسترش شهرک سازی، آوارگی و کشتار ادامه می دهد اما از دیگران می خواهد که هنگام بحث در مورد برنامه های درسی همه اینها را فراموش کنند .

عطیه در مورد صلح و همزیستی، تأکید کرد: صلح نمی تواند گزینشی باشد. دولت اشغالگر اسرائیل نمی تواند خود را به عنوان واعظ صلح معرفی کند، در حالی که مردم فلسطین تحت اشغال زندگی می کنند و سیاست های کشتار، آوارگی، گسترش شهرک سازی و نقض حقوق ادامه دارد.

وی ادامه داد: هر کسی که می خواهد در مورد صلح به ما درس بدهد، ابتدا باید با پایان دادن به اشغال شروع کند؛ زیرا صلحی که فقط از قربانی خواسته می شود، صلح نیست، بلکه تلاشی برای مدیریت اشغال با استفاده از زبان نرم است .

انتهای پیام