پیروزی واقعی با حفظ وحدت،روحیه مقاومت و عبور از تفرقه معنا پیدا می کند

به گزارش خبرنگار مهر، حجت الاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان بعدازظهر جمعه در مراسم عزاداری سالروز شهادت حضرت امام حسن عسکری(ع) در آستان مقدس مسجد جمکران، با اشاره به تجربه ملت ایران در مواجهه با فشارها و توطئه های دشمنان اظهار کرد: ملت ایران در سال های گذشته هزینه مقاومت را پرداخته و نشان داده است که در برابر فشار و تهدید، حاضر به کنار گذاشتن اصول خود نیست.

وی با بیان اینکه امروز مسئله اصلی، عبور از مرحله مقاومت و ورود به مرحله ای تازه است، افزود: ملت ایران باید نشان دهد که از پیروزی نیز می تواند به درستی استفاده کند و اجازه ندهد اختلاف سلیقه ها و دیدگاه ها پس از پیروزی به شکاف اجتماعی و تفرقه تبدیل شود.

پناهیان ادامه داد: اختلاف نظر میان مسئولان، نخبگان و مردم مسئله ای طبیعی است و حتی انتقاد از عملکرد مسئولان نیز امری پذیرفته شده است، اما جامعه ای که ظرفیت پیروزی دارد باید بتواند میان اختلاف دیدگاه و دشمنی و تفرقه مرز روشنی ایجاد کند.

وی با اشاره به تلاش برخی جریان ها برای ایجاد دوقطبی های سیاسی و اجتماعی گفت: کسانی که سال ها از اختلاف افکنی و ناراضی تراشی برای ایجاد شکاف در جامعه استفاده کرده اند، حتی پس از پیروزی ملت ایران نیز تلاش کردند دوگانه هایی مانند جنگ و صلح را به مسئله ای برای ایجاد اختلاف در جامعه تبدیل کنند، اما بزرگواری مردم و نخبگان اجازه نداد اختلاف نظرها به تفرقه تبدیل شود.

ملت ایران در مقاومت نمره بیست گرفته است

استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه ملت ایران مرحله دشوار مقاومت را پشت سر گذاشته است، تصریح کرد: به اعتقاد من ملت ایران در زمینه مقاومت امتحان خود را به خوبی پس داده و دیگر نیازی نیست برای اثبات روحیه مقاومت خود، آزمون دیگری را پشت سر بگذارد.

پناهیان گفت: مردم ایران با وجود فشارهای سنگین، هزینه های مقاومت را پذیرفتند و به این نتیجه رسیدند که هزینه سازش و تسلیم در برابر دشمن می تواند به مراتب سنگین تر از هزینه ایستادگی باشد.

وی افزود: مردم ایران شایسته زندگی بهتر و برخورداری از امکانات بیشتر هستند، اما درک کرده اند که رسیدن به عزت و استقلال بدون پرداخت هزینه امکان پذیر نیست و همین شناخت موجب شده است که در برابر فشارها عقب نشینی نکنند.

پناهیان خاطرنشان کرد: اکنون باید به این پرسش پاسخ دهیم که در چه زمینه هایی نیازمند رشد هستیم و چگونه می توانیم از مرحله مقاومت به مرحله ساختن و آباد کردن کشور عبور کنیم.

وی ادامه داد: یکی از الزامات این مرحله، تربیت و معرفی مدیرانی است که اسیر دنیا و منفعت طلبی نباشند و همانند شهدایی که با وجود سال ها حضور در عرصه مسئولیت، زندگی خود را بر پایه زهد، پاکی و خدمت بنا کردند، برای نظام اسلامی اعتبار ایجاد کنند.

ظرفیت پیروزی با تحمل اختلاف نظر سنجیده می شود

استاد حوزه و دانشگاه یکی از مهم ترین نشانه های ظرفیت پیروزی را تحمل اختلاف دیدگاه دانست و اظهار کرد: جامعه ای که می خواهد در مسیر پیشرفت حرکت کند، باید به افراد فرصت اظهار نظر بدهد و اختلافات فکری را با گفت وگو، تأمل و مدارا مدیریت کند.

وی با اشاره به تأکیدات رهبر معظم انقلاب بر ضرورت حفظ وحدت گفت: حتی اگر فردی معتقد باشد دیدگاه خودش درست است، نباید اجازه دهد این باور به حذف دیگران یا ایجاد تفرقه منجر شود، چراکه به رسمیت شناختن اختلاف نظر و فراهم کردن زمینه گفت وگو می تواند موجب افزایش بصیرت و برکت در جامعه شود.

پناهیان با اشاره به آموزه های روایی درباره جامعه مهدوی افزود: در حکومت حضرت ولی عصر(عج) جایی برای نفاق، فتنه و اختلاف افکنی وجود ندارد و حتی کسانی که در مقطعی در کنار حضرت قرار می گیرند، اگر موجب ایجاد اختلاف و تفرقه شوند، با برخورد جدی مواجه خواهند شد.

وی ادامه داد: جامعه ای که می خواهد برای عصر ظهور آماده شود، باید ظرفیت زندگی در شرایطی سرشار از آبادانی، امنیت، نعمت و برکت را نیز داشته باشد و این ظرفیت چیزی نیست که ناگهان ایجاد شود، بلکه باید از امروز آن را در جامعه تمرین کنیم.

پناهیان این مرحله را بخشی از مسیر نزدیک شدن به ظهور دانست و گفت: معنای عمیق این دوران آن است که جامعه اسلامی علاوه بر مقاومت در برابر دشمن، باید توانایی مدیریت پیروزی و بهره گیری صحیح از نتایج آن را نیز پیدا کند.

فرهنگ مقاومت نباید پس از پیروزی کنار گذاشته شود

استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به احتمال شکل گیری دوره ای از آبادانی پیش از ظهور اظهار کرد: ممکن است جامعه اسلامی پیش از ظهور حضرت ولی عصر(عج) دوران خوبی از آبادانی و پیشرفت را تجربه کند و امیدواریم این دوران کوتاه باشد و فرج هرچه زودتر محقق شود، اما حتی دوران رفاه و گشایش نیز می تواند یک امتحان بزرگ برای جامعه باشد.

پناهیان با تأکید بر اینکه ملت ایران در مرحله ای مهم از آزمون تاریخی خود قرار دارد، گفت: امروز باید ظرفیت پیروزی خود را در چند عرصه نشان دهیم، از جمله اینکه گرفتار تفرقه نشویم، فرهنگ مقاومت را در دوره پس از پیروزی ادامه دهیم و از همان روحیه برای آبادانی، پیشرفت و ساختن کشور استفاده کنیم.

وی با اشاره به تجربه سال های پس از دفاع مقدس گفت: انتظار این بود که فرهنگ دفاع مقدس وارد زندگی مردم شود و کشور با همان روحیه، یعنی تکیه بر ایمان، خودباوری و مقاومت، ساخته و آباد شود، اما در بخشی از جامعه الگوهای غربی مورد توجه قرار گرفت.

پناهیان افزود: نباید اجازه دهیم تجربه گذشته تکرار شود و پس از یک دوره مقاومت، هنگام رسیدن به گشایش و فرصت سازندگی، فرهنگ و منهج مقاومت را کنار بگذاریم.

وی با اشاره به مضمون آیات قرآن کریم درباره رفتار انسان در شرایط سخت و هنگام رسیدن به ساحل نجات تصریح کرد: انسان ممکن است در میانه طوفان با اخلاص خداوند را بخواند و هنگامی که از خطر عبور کرد، دوباره به مسیر دیگری گرایش پیدا کند و یکی از مصادیق این مسئله آن است که در دوران سختی به خدا و توان داخلی تکیه کنیم، اما هنگام گشایش بخواهیم اداره بخشی از کشور را با الگوهای بیگانه دنبال کنیم.

پناهیان خاطرنشان کرد: اگر پس از مقاومت و پیروزی هنوز ظهور محقق نشده باشد، جامعه ایران باید مسیر پیشرفت خود را با تکیه بر ظرفیت های خود و بر اساس فرهنگ و مبانی خویش ادامه دهد و اجازه ندهد آبادانی کشور با غرب زدگی گره بخورد.

مقاومت باید در اقتصاد و سازندگی کشور ادامه یابد

وی با تأکید بر اینکه مفهوم مقاومت نباید به عرصه نظامی و امنیتی محدود شود، گفت: همان روحیه ای که در میدان مقاومت موجب ایستادگی و پیروزی شد، باید در حوزه اقتصاد، سازندگی و آبادانی نیز حضور داشته باشد.

استاد حوزه و دانشگاه افزود: نمی توان پذیرفت نیروهای مقاومت برای تأمین امنیت کشور جان خود را فدا کنند، اما زمانی که نوبت به ساختن و آباد کردن کشور می رسد، همان جریانی که در دوران مقاومت با این مسیر مخالفت می کرد، نسخه کنار گذاشتن مقاومت و استفاده از الگوهای دشمن را برای اقتصاد کشور پیشنهاد دهد.

پناهیان تصریح کرد: نمی شود در میدان نظامی در برابر آمریکا ایستاد، اما در عرصه اقتصادی و نظام بانکی همان الگوها و دستورالعمل های غربی را مبنای عمل قرار داد و این مسئله از تجربه هایی است که بخشی از آن پس از دوران دفاع مقدس رخ داد و موجب فاصله گرفتن از فرهنگ آن دوران شد.

وی ادامه داد: مسیر آبادانی کشور نباید از خط مقاومت جدا شود و پیشرفت اقتصادی نیز باید با همان مبانی ای دنبال شود که ملت ایران بر اساس آن در برابر فشارها ایستادگی کرده است.

پناهیان گفت: اگر مقاومت را عامل پیروزی می دانیم، باید در عرصه سازندگی نیز به همان مسیر وفادار بمانیم و پیشرفت کشور را با تکیه بر توان و الگوی خودمان دنبال کنیم.

حمایت از مظلومان آزمون دیگری برای ظرفیت پیروزی است

استاد حوزه و دانشگاه یکی دیگر از عرصه های سنجش ظرفیت ملت ایران پس از پیروزی را نحوه مواجهه با مظلومان جهان دانست و اظهار کرد: اگر جامعه ای پس از دستیابی به قدرت و پیروزی، نسبت به مظلومان بی تفاوت شود، نشان داده است که هنوز ظرفیت واقعی پیروزی را به دست نیاورده است.

وی با اشاره به حمایت ملت ایران از مردم لبنان افزود: اگر جمهوری اسلامی ایران در کنار مردم لبنان نمی ایستاد، می توانست نشانه ای از ضعف در این آزمون باشد، اما ملت ایران در این عرصه نیز ایستادگی کرد و نشان داد که پیروزی را فقط برای خود نمی خواهد.

پناهیان با تأکید بر ضرورت حمایت از مقاومت لبنان گفت: باید در این مسیر محکم تر ایستاد و دشمن صهیونیستی باید بداند که در صورت تعرض به جنوب لبنان، با پاسخ جمهوری اسلامی ایران مواجه خواهد شد.

وی با اشاره به روایاتی درباره جایگاه ایرانیان در عصر ظهور اظهار کرد: بر اساس روایات، ایرانیان در میان یاران و فرماندهان حضرت ولی عصر(عج) جایگاه مهمی خواهند داشت، اما چنین جایگاهی بدون شایستگی به دست نمی آید و باید از امروز نشان دهیم که در صورت برخورداری از قدرت و نصرت الهی، آن را در مسیر حمایت از مظلومان به کار خواهیم گرفت.

یاران امام زمان(عج) باید برای اداره جهان آماده باشند

پناهیان با بیان اینکه افق قیام حضرت ولی عصر(عج) محدود به یک منطقه یا سرزمین نیست، اظهار کرد: حضرت برای تشکیل حکومت جهانی ظهور خواهند کرد و کسانی که خود را برای همراهی با ایشان آماده می کنند نیز باید نگاه و ظرفیت جهانی داشته باشند.

وی افزود: نمی توان از یک سو ادعای یاری حضرت ولی عصر(عج) داشت و از سوی دیگر تنها به اداره یک منطقه و رفع ظلم در محدوده ای خاص اندیشید، چراکه هدف قیام حضرت، ریشه کن کردن ظلم در سراسر جهان است.

استاد حوزه و دانشگاه خاطرنشان کرد: اگر می خواهیم از ظلم نجات پیدا کنیم، باید برای برچیدن ظلم در جهان تلاش کنیم و نمی توان ظلم را در بخشی از جهان از میان برد و نسبت به ادامه آن در بخش دیگری بی تفاوت ماند.