کوچک و ناچیز شمردن گناهان، انسان را در مقابل خداوند جسور می کند

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری صاحب تفسیر مشکاة و مفسر قرآن کریم، در نشست مجازی که امروز 26 فروردین ماه، با موضوع «کوچک شمردن گناهان» برگزار شد، اظهار کرد: یکی از مسائلی که انسان را در برابر خداوند جسور می کند تا با ارتکاب گناه، از آفریدگار خود فاصله بگیرد، کوچک و ناچیز شمردن گناهان است. چنین فردی با خود می گوید: «دیگران شتر را با بارش خورده اند و این اندک مالی که من برمی دارم در برابر دزدی های میلیاردی هیچ است و وزنی ندارد؛ یا دیگران در جوانی همه گونه فسق و فجوری را بر خود حلال می شمرند و عمرشان را در لهو و لعب می گذرانند، پس این چند خلاف من اصلاً در شمار نمی آید و به گرد پای عیش و عشرت آنان نمی رسد، یا چند دروغ و قدری غیبت من آسمان را به زمین نمی آورد. خطای من اندک است و مرتکب گناهی چون قتل نشده ام.»

وی ادامه داد: این کوچک انگاری باعث می شود که گناهان کبیره نیز به مرور در ذهن انسان کوچک و ناچیز قلمداد شود و فرد بدون عذاب وجدانی دست به ارتکابشان بیالاید. اما اگر کسی پی به عظمت و جلالت خداوند ببرد، چنانچه سر سوزنی از قوانین الهی تخطی کند و قدمی از حدود او آن سوتر نهد، جانش بی قرار می شود و دنیا در برابر چشمانش تیره و تار می گردد.

انصاری گفت: از همین رو اولیای الهی هرگز نه دست به گناه کبیره می آلایند و نه گناه صغیره را انجام می دهند. گاه حتی ترک اولی از آنان سر نمی زند؛ بلکه فقط از آن رو که طاعت خود را ناچیز می شمرند، از آن ناچیزی و کوچکی استغفار می کنند و به درگاه خداوند ضجّه می زنند.

صاحب تفسیر مشکاة تصریح کرد: این سخن که اولیای الهی نفس اماره و شهوت و میل به سوی گناه ندارند، از یک جهت درست و از جهتی نادرست است. از این جهت که گمان کنیم خداوند در وجود این بزرگان «نَفْس مُسَوِّلَة» و «نَفْس أَمَّارَة» را فروکوفته است و آن ها بدون اینکه نقشی در تهذیب نفْسشان داشته باشند، از نفس امّاره مهذب اند و وسوسه های شیطان به شکل جبری در آن ها کارگر نمی افتد، سخنی نادرست است. اما از این جهت که این بزرگان به درجه ای از علم و معرفت رسیده اند که آثار شوم گناه را می بینند و به این علت به سمت گناه نمی روند، سخنی درست است.

وی بیان کرد: باید توجه داشت که کسب مهارت دوری از گناه برای همگان مهیاست و به گروه خاصی اختصاص ندارد. ما نیز اگر در جهت پیراستگی نفس از زنگارهای گناه بکوشیم و به کشش ها و چشش های نفس امّاره پاسخ منفی دهیم، خداوند بر علم و معرفت ما می افزاید و ما را در جهت پرهیز از گناه یاری می رساند. هم اکنون نیز بسیاری از متدینان با اینکه به مقام عصمت نرسیده اند، نسبت به پاره ای از گناهان بی رغبت هستند. البته دایرۀ عصمت آن ها محدودیت دارد، بر خلاف انبیا و اولیای الهی که دامنۀ عصمتشان گسترده است و تمام گناهان را زیر پوشش قرار می دهد.

انتهای پیام