ضرورت مدیریت و برنامه ریزی فرآیند امتحانات نهایی در گیلان
رشت- استاندار گیلان بر ضرورت مدیریت و برنامه ریزی فرآیند امتحانات نهایی در استان تاکید کرد.
بیست و هشتم مرداد 1357 بود که 377 نفر از هموطنانمان زنده زنده در آتش کینه رژیم ستمشاهی سوختند و یکی از دردناک ترین وقایع تاریخی کشورمان رقم خورد.

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما آبادان؛ در 28 مرداد 1357 برابر با شب پانزدهم رمضان، سینما رکس، واقع در بازار و منطقه پرازدحام شهر آبادان، فیلم گوزن ها، را به نمایش گذاشت. این فیلم مضمونی اجتماعی ـ سیاسی داشت و فاصله و تضاد طبقاتی زندگی قشر های محروم و نیز افراد ثروتمند و قدرتمند جامعه را به خوبی به تصویر کشیده بود و همخوانی زیادی با وضعیت مردم آبادان داشت؛ بنابراین با استقبال جوان ها و مردم انقلابی آبادان همراه شده بود.
در ساعت 22 شب در حالی که هفتصد تن زن و مرد و کودک سرگرم تماشای فیلم بودند، آتش از سینما زبانه کشید. تماشاگران سینما برای نجات جان خود به در های ورودی و خروجی و حتی اضطراری سینما هجوم بردند؛ ولی در ها بسته بودند. کلانتری مرکزی واقع در صدمتری سینما برای نجات محبوس شدگان اقدامی نکرد.
رژیم پهلوی در تلاش برای مقصرشناختن انقلابیون در این حادثه، ناکام ماند، فاجعه سینما رکس، خشم مردم را در سرتاسر کشور برانگیخت و در آبادان عملاً حکومت نظامی برقرار شد. اوج گیری تظاهرات، موجب تغییر دولت آموزگار و سیاست دولت شد.
امام خمینی در واکنش به این حادثه، با تسلیت به بازماندگان، به آتش کشیدن چندصد تن را واقعه ای حساب شده و ازجمله وحشیانه ترین اعمال دانست که از افراد درنده خو سر می زند.
ایشان اتهام این عمل غیرانسانی به انقلابیون را توطئه رژیم دانستند که در صدد است ملت حق طلب ایران را در دنیا مردمی به دور از ضوابط انسانی و اسلامی معرفی کند.
پروندۀ فاجعۀ سینما رکس آبادان، پس از انقلاب در دادگاه ویژه پیگیری شد.
با انتشار جزئیات واقعه از سوی شاهدان و نجات یافتگان، عموم مردم رژیم پهلوی و عوامل آن همچون ساواک و شهربانی را مسئول قطعی فاجعه دانستند. شواهدی، چون قفل شدن در های خروجی به دستور رئیس شهربانی، توضیحات کارشناسان و کیفیت مواد آتش زا، تأخیر در خبردادن به آتش نشانی، نبودن آب در شیر های آتش نشانی و جلوگیری از کمک رسانی مردم به افراد آسیب دیده، بیانگر برنامه ریزی این فاجعه به دست خود عوامل رژیم بود.
{{name}}
{{content}}