اعلمی: ساخت وساز ایمن مهم ترین راه کاهش تلفات زلزله است

به گزارش خبرنگار مهر، محمدتقی اعلمی عصر سه شنبه در همایش «زلزله و مدیریت سوانح طبیعی» با اشاره به اهمیت افزایش آمادگی در برابر حوادث طبیعی اظهار کرد: خود زلزله عامل اصلی مرگ ومیر نیست، بلکه فروریختن ساختمان ها و سازه های غیراستاندارد موجب بخش قابل توجهی از تلفات می شود.

وی افزود: سازه های سنگین خشتی، گلی و بنایی که از کلاف بندی مناسب و سیستم باربر جانبی مطلوب برخوردار نیستند، در زمان وقوع زمین لرزه آسیب پذیری بیشتری دارند و باید برای کاهش این خطر، اصلاح الگوی ساخت وساز مورد توجه قرار گیرد.

رئیس دانشگاه تبریز، سبک سازی ساختمان ها را یکی از راهکارهای مؤثر برای کاهش آسیب های ناشی از زلزله دانست و گفت: هرچه وزن سازه کاهش یابد، نیروهای واردشده به ساختمان هنگام زمین لرزه نیز کمتر خواهد شد.

اعلمی ادامه داد: استفاده از اسکلت های فلزی سبک، بتن سبک و پانل های پیش ساخته علاوه بر کاهش وزن ساختمان، می تواند سرعت اجرای پروژه ها را افزایش داده و سطح ایمنی سازه ها را ارتقا دهد.

وی با تأکید بر اینکه رعایت حداقل الزامات فنی به تنهایی برای تضمین ایمنی ساختمان کافی نیست، اظهار کرد: طراحی سازه باید متناسب با ویژگی های دقیق ساختگاه انجام شود و مهندسان نیز لازم است ضمن پرهیز از روش های سنتی، استفاده از فناوری ها و مصالح نوین را در فرآیند ساخت مورد توجه قرار دهند.

رئیس دانشگاه تبریز، مسئولیت مهندسان در قبال جان و امنیت مردم را سنگین دانست و گفت: مهندسان علاوه بر دانش تخصصی باید از تعهد اجتماعی برخوردار باشند و در برابر درخواست هایی که کیفیت و ایمنی ساختمان را تهدید می کند، از جمله استفاده از مصالح نامرغوب، ایستادگی کنند.

وی نقش دانشگاه ها را در کاهش آسیب پذیری جامعه در برابر زلزله مهم ارزیابی کرد و افزود: توسعه پژوهش های کاربردی، برگزاری نشست های تخصصی و حمایت از تحقیقات مرتبط با زلزله می تواند زمینه بومی سازی فناوری های نوین، ارتقای کیفیت مصالح و مقاوم سازی ساختمان های موجود را فراهم کند.

اعلمی همچنین بر ضرورت گسترش همکاری دانشگاه ها با سازمان نظام مهندسی تأکید کرد و گفت: تقویت آموزش های تخصصی و دانش افزایی مهندسان و نزدیک تر شدن ارتباط دانشگاه با صنعت، از الزامات ارتقای کیفیت ساخت وساز و افزایش ایمنی ساختمان هاست.

وی در ادامه با اشاره به ضرورت تقویت نظام مدیریت بحران، بیان کرد: نحوه اسکان موقت آسیب دیدگان، توزیع کالا و خدمات، تأمین نیازهای اولیه، حفظ امنیت و استفاده از ظرفیت های محلی و مشارکت مردم از جمله موضوعاتی است که باید پیش از وقوع سوانح برای آنها برنامه ریزی شود.

رئیس دانشگاه تبریز، افزایش آگاهی عمومی را یکی از حلقه های مهم و کمتر مورد توجه در مدیریت بحران عنوان کرد و گفت: فرهنگ آمادگی در برابر سوانح طبیعی باید در جامعه نهادینه شود و در این مسیر، همکاری میان دستگاه های مختلف، توسعه سامانه های هشدار، استفاده از نقشه های پهنه بندی خطر و بازنگری در قوانین و ضوابط لرزه ای ضروری است.

اعلمی خاطرنشان کرد: انجام مطالعات جامع درباره میزان آسیب پذیری ساختمان ها، آموزش همگانی و ارائه آموزش های صحیح درباره نحوه مواجهه با بحران، در کنار بهره گیری از ظرفیت علمی دانشگاه ها برای مشاوره به مدیریت بحران و نظام مهندسی، می تواند نقش مؤثری در کاهش خسارات ناشی از سوانح طبیعی داشته باشد.