اعتراف ضمنی پادشاه انگلیس به نقش لندن در برده داری جهانی

به گزارش مشرق، در شرایطی که کشورهای آفریقایی و حوزه کارائیب پیگیر دریافت غرامت از انگلیس به خاطر نقش آن در تجارت برده در ماوراء اقیانوس اطلس هستند، چارلز سوم پادشاه انگلیس پذیرفت که کشورهای مشترک المنافع تاریخ دردناکی دارند.

پادشاه انگلیس که روز جمعه در اجلاس سران کشورهای مشترک المنافع در ساموا سخنرانی می کرد، افزود: وقتی حرف های نمایندگان کشورهای مشترک المنافع در این نشست را شنیدم متوجه شدم که چطور وجوه دردناک گذشته ما هنوز هم طنین انداز است.

پیشتر، پادشاه انگلیس حمایت خود را از تحقیق درباره پیوندهای تاریخی خاندان سلطنتی با برده داری اعلام و از جنایات صورت گرفته در این زمینه ابراز تأسف کرده بود اما او نقش مرکزی سلطنت را در این زمینه نپذیرفته است. این درحالی است که به گفته مورخان، در طول 270 سال از تاریخ انگلیس، 12 حاکم این کشور از برده داری حمایت کرده و یا از آن سود برده اند.

بر اساس یکی از گزارش های گاردین، الیزابت اول که در سال های 1558 تا 1603 سلطنت کرد در ازای سهمی که جان هاوکینز تاجر برده به وی از سفرش به آفریقا داده بود، یک کشتی بزرگ سلطنتی هدیه داد. نیک هزلوود در کتاب « The Queen's Slave Trader» نوشته است که هاوکینز در سفر به آفریقا هزاران نفر از مردم این منطقه را اسیر و 600 نفر دیگر را نیز از کشتی های پرتغالی تصاحب کرد.

جیمز اول پادشاه دوره 1603 تا 1625 هم به بازرگانان وابسته به سلطنت، انحصار تجارت برده های آفریقایی را اعطا کرد. برهمین اساس شرکت گینه تشکیل شد که طبق کتاب Staying Power اثر پیتر فرایر، برده ها برای مزارع تنباکو متعلق به انگلیسی ها در ویرجینیای آمریکا کار می کردند. پادشاه بعد از او یعنی چارلز اول که در سال های 1625 تا 1649 برتاج وتخت تکیه زد به شرکت گینه مجوز داد تا اسرای آفریقایی را به مستعمرات انگلیس منتقل کنند.

منتقدان می گویند خاندان سلطنتی باید صراحتاً نقش پادشاهی بریتانیا را در تجارت برده بپذیرد. «اریک فیلیپس» نایب رئیس یک نهاد حقوق بشری به نام Caricom Reparation Commission می گوید که چارلز به اندازه کافی از تاریخ برده داری در این کشور آگاه است و باید دخالت سلطنت در این زمینه را تصدیق کند.