تجهیزات تشخیصی پزشکی؛ خلأ بزرگ میان مرگ و زندگی در خیریه امید

به گزارش بازرگانی خبرگزاری مهر ، در راهروهای بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی امید، وابسته به انجمن خیریه امید ارومیه که بیش از 35 سال کنار بیماران مبتلا به سرطان ایستاده، هر روز ده ها بیمار در انتظار تشخیص اند؛ بیمارانی از آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و کردستان و حتی از آن سوی مرزها، از عراق، ترکیه و آذربایجان. اما مسیر تشخیص در این مرکز با خلأیی بزرگ روبه روست: نبود دستگاه های MRI و PET-Scan.

چرا MRI و PET-Scan برای بیماران مبتلا به سرطان حیاتی است؟

شاید این دستگاه ها تنها ابزار پزشکی به نظر برسند؛ اما برای بیمار مبتلا به تومور مغزی، مادری با تومور ستون فقرات، یا کودکی که پزشکان باید از سلامت بافت مغزش مطمئن شوند، مرز میان تشخیص به موقع و مرگ را ترسیم می کنند. دستگاه MRI دقتی دارد که سی تی اسکن معمولی ندارد و تشخیص تومورهای مغزی، ستون فقرات و بافت های نرم را ممکن می سازد؛ همین دقت، برنامه ریزی پرتودرمانی را مؤثرتر کرده و شانس ادامه زندگی بیمار را افزایش می دهد. PET-Scan نیز در پزشکی هسته ای، عملکرد و سوخت وساز سلول ها، جریان خون و اکسیژن رسانی را با تصویربرداری مولکولی ردیابی می کند و اطلاعاتی دقیق از عملکرد اندام های داخلی بدن می دهد که MRI به تنهایی نمی دهد؛ گاه پزشکان برای نتیجه بهتر، این دو روش را هم زمان به کار می برند. در شمال غرب، سرطان های مغز، پستان، پروستات، معده، مری و ستون فقرات شیوع بیشتری دارند و همه این بیماران به تشخیص دقیق و طراحیِ مسیر درمان وابسته اند. نبود این دستگاه ها تشخیص را به تعویق می اندازد و همین تأخیر می تواند بیمار را به مراحل پیشرفته سرطان برساند.

امید بدون MRI و PET-Scan یعنی چه؟

بیمارستان خیریه امید هم اکنون فاقد این دو دستگاه است و همین بار سنگینی بر دوش بیماران و خانواده هایشان گذاشته. بیمارانی که نیازمند تشخیص دقیق اند، ناچارند به مراکز دیگر مراجعه کنند؛ مراجعه ای که برای فردی تازه تشخیص داده شده یا در میانه درمان، چالشی بزرگ است. صف های طولانی در مراکز تصویربرداری استان، اگر بیمار را از ادامه درمان منصرف نکند، زمان طلایی درمان را از او می گیرد. برای خانواده های توانمند، هزینه های سنگین مراکز خصوصی فشار اقتصادی مضاعفی دارد و برای بسیاری دیگر، اساساً از توان مالی خانواده خارج است. نتیجه این کمبود، داستان های تکراری و دردناکی است: مادری با تومور ستون فقرات که باید هفته ها منتظر نوبت بماند، کودکی که بدون تصویربرداری دقیق از مغزش پزشکان نمی توانند مسیر درمان را با اطمینان تعیین کنند، و پدری که میان هزینه های سنگین یا محروم ماندن فرزندش از تشخیص به موقع، یکی را انتخاب می کند.

سه چهارم تخت های بیمارستان امید در اختیار بیماران مبتلا به سرطان است

آمار رسمی عملکرد سال 1404 بیمارستان امید ابعاد این نیاز را روشن تر می کند: 75 درصد از بیماران بستری شده مبتلا به سرطان اند و از میان 24 هزار تخت روز اشغالی، 18 هزار تخت روز صرف بستری بیماران سرطانی شده است. حجم خدمات تخصصی هم چشمگیر است: هر سال به طور میانگین بیش از دو هزار و 500 بیمار خدمات رایگان شیمی درمانی و پرتودرمانی دریافت می کنند و تنها سال گذشته بیش از دو هزار و 700 پرونده جدید سرطان تشکیل شده است. بخش تصویربرداری بیمارستان، با وجود دستگاه های سی تی اسکن، ماموگرافی، سونوگرافی، آندوسکوپی و کولونوسکوپی، همچنان از پرمراجعه ترین واحدهاست و در سال 1404 بیش از 11 هزار مراجعه سرپایی ثبت شده؛ رقمی که نشان می دهد نیاز واقعی به تصویربرداری تخصصی چند برابر ظرفیت فعلی و امروز سرازیر به مراکز شهرها و استان های دیگر است.

حمایت هایی که بار مالی بیماران را سبک تر می کند

بخش قابل توجهی از فعالیت انجمن خیریه امید، پیش از تشخیص و درمان، صرف کاهش فشار اقتصادی بیماران می شود. تنها در یک سال گذشته، این انجمن هزار و 500 بیمار را در تأمین دارو و لوازم پزشکی همراهی کرده و بار مالی این همراهی بیش از 20 میلیارد تومان بوده است. بیمارانی که از شهرهای مختلف می آیند، در دوره ای نزدیک به یک هفته، پس از شیمی درمانی نیازمند اسکانی آرام اند؛ سرای اقامتی امید که با کمک خیرین، به ویژه انجمن پیمانکاران عمرانی آذربایجان غربی، در سال 1393 راه اندازی شد، اسکان و سه وعده غذای رایگان می دهد؛ حمایتی که در سال 1404 نزدیک به هفت میلیارد تومان هزینه داشته. بخش مددکاری انجمن نیز بیش از هشت میلیارد و 800 میلیون تومان از هزینه های دارو و درمان بیماران نیازمند را تقبل کرده است. در چنین مجموعه ای، نبود دستگاه های MRI و PET-Scan تنها یک کمبود تجهیزاتی نیست؛ حلقه ای گمشده در زنجیره ای است که سال هاست تنها امید بیماران بی بضاعت مبتلا به سرطان در منطقه بوده. انجمن خیریه امید تنها یک مرکز درمانی نیست؛ شبکه ای گسترده از حمایت مالی و اجتماعی است که بیماران شمال غرب ایران آن را خانه امید برای ادامه زندگی می دانند. شعار انجمن این است: امید یعنی زندگی.

خیریه ای با بیش از سه دهه اعتماد

انجمن خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد .