دیدی دکواین رئیس سابق آکادمی گنکوراز دنیا رفت

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از لوموند، دیدی دکواین، نویسنده و فیلمنامه نویس فرانسوی، در 81 سالگی درگذشت.

او که سال 1977 جایزه گنکور را برای کتابش «جان دوزخی» دریافت کرد، از سال 1995 دبیر آکادمی گنکور شد و از 2020 تا 2024 ریاست آکادمی را بر عهده داشت. آکادمی در بیانیه ای درگذشت وی اعلام کرد: دیدی دکواین، رمان نویسی بود که آرمان های والایی در زبان و ادبیات داشت، همانطور که آثارش گواه آن است. آکادمی با تأکید بر احترام والای او به زبان و ادبیات، گفت: او خواننده ای دقیق و مهربان و همراهی عمیقاً انسان دوست بود.

این نویسنده که از دهه 1970 چهره ای برجسته در حیات فرهنگی فرانسه بود، پس از چندین سال مبارزه شجاعانه و سرسختانه با سرطان از دنیا رفت.

این بیماری مانع از کار او تا پایان عمر نشد و به گفته پسرش وی که علاقه مند داستان های جنایی واقعی و عاشق آسیا بود، آخرین آثار ادبی منتشر شده را تا همین چند روز پیش می خواند.

دیدی دکواین، متولد 13 مارس 1945، کار خود را به عنوان روزنامه نگار در روزنامه «فرانس-سوآر» آغاز کرد و سپس با نشریه های ادبی «نوول لیترر»، «فیگارو» و «وی اس دی» و ایستگاه رادیویی اروپا 1 همکاری داشت.

در 20 سالگی وی اولین رمان خود را با عنوان «آزمایش عشق» منتشر کرد و پس از آن این مسیر را با خلق حدود 30 رمان دیگر از جمله «کودک دریای چین جنوبی»، «قتل به سبک انگلیسی» و «مادام سیرلینگ» ادامه داد. بهار امسال آخرین رمان وی «میپاپس» منتشر شد که الهام گرفته از یک داستان واقعی در جنوب آمریکا بود.

وی در «جان دوزخی» برنده جایزه گنکور، درباره مردی تنها در آمریکای معاصر نوشته است؛ جان، یک شیشه شوی است که انحطاط نیویورک را از ارتفاع آسمان خراش هایش مشاهده می کند.

دکواین در این رمان به بررسی موضوع هایی مانند تنهایی، جستجوی هویت و برخورد بین فرهنگ های بومی آمریکا و غرب می پردازد. برای این نویسنده، جایزه گنکور به مثابه یک بیانیه ماموریت، وی را به نوشتن حتی بهتر فراخواند.

دیدی دکواین همچنین فیلمنامه نویس پرکاری بود و با کارگردانانی مانند مارسل کارنه، روبر انریکو و هنری ورنوی و همچنین به طور گسترده برای تلویزیون کار کرد. وی نویسنده فیلمنامه «به سوی زندگی» بود که در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن سال 1991 به نمایش درآمد و جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم کن را از آن خود کرد.

نقش قهرمان داستان، پاتریک پرو، یک عکاس آزاد فرانسوی که برای پوشش جنگ بی پایان به بیروت رفته بود، توسط هیپولیت ژیراردو بازی شده بود. در لبنان، پاتریک پرو گروگان گرفته می شود و زندگی اش در شبی طولانی و وحشیانه فرو می رود. این فیلم اسارت او را روایت می کند، داستان یک شهر و مردمی که در جنگی که پانزده سال به طول انجامید، اسیر شده اند.

او ریاست بخش درام در شبکه فرانس 2 را بر عهده داشت و سال 1999 جایزه سپتامبر طلایی بهترین فیلمنامه را برای یک مینی سریال دریافت کرد که با اقتباس از «کنت مونت کریستو» نوشته شده بود. ژرار دوپاردیو، اورنلا موتی، ژان روشفور و پیر آردیتی از بازیگران این مینی سریال بودند.

از فهرست بلند بالای فیلم ها یا مجموعه های تلویزیونی که وی در آن ها نقش داشته می توان به «بینوایان»، «ناپلئون» و «بالزاک» نیز اشاره کرد.