عامل پیوند دین و سیاست در دنیای امروز مفقود است

به گزارش ایکنا، یوهان آرتل ؛ استاد دانشگاه کاتولیک و پژوهشگر حوزه گفت وگوی ادیان، روان شناسی دینی و رابطه دین و سیاست اتریش، ششم آبان ماه در هفدهمین نشست علمی همایش بین المللی مطالعات تطبیقی اخلاق در اسلام و مسیحیت با موضوع نقش گفت وگوی ادیان در پیشگیری از جنگ جهانی که از سوی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی برگزار شد، گفت: برخورد تمدن ها به نظر بنده برخورد جهالت ها است لذا گفت وگوی ادیان و تبادل بین ادیان خیلی مهم است؛ البته بنده هم قبول دارم که در موقعیت بسیار بد و در حال جنگ سرد و مرحله گذار ه

به گزارش ایکنا، یوهان آرتل؛ استاد دانشگاه کاتولیک و پژوهشگر حوزه گفت وگوی ادیان، روان شناسی دینی و رابطه دین و سیاست اتریش، ششم آبان ماه در هفدهمین نشست علمی همایش بین المللی مطالعات تطبیقی اخلاق در اسلام و مسیحیت با موضوع نقش گفت وگوی ادیان در پیشگیری از جنگ جهانی که از سوی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی برگزار شد، گفت: برخورد تمدن ها به نظر بنده برخورد جهالت ها است لذا گفت وگوی ادیان و تبادل بین ادیان خیلی مهم است؛ البته بنده هم قبول دارم که در موقعیت بسیار بد و در حال جنگ سرد و مرحله گذار هستیم و در این شرایط باید بحث استعانت از ادیان و نقش آن را بیان کنیم.

وی افزود: جنبه ای که بنده درصدد بیان هستم این است که شرایط کنونی با 15 سال قبل تفاوت دارد و نیروهای تخریب گر جهانی واجد پیشرفته ترین سلاح هایی هستند که می توانند همه دنیا را تخریب کنند؛ ادیان ابراهیمی به عنوان سه دین اصلی که پیکره اصلی جوامع جهانی کنونی و بیش از نیمی از جمعیت جهان را شکل می دهند باید با هم همنشینی داشته باشند.

آرتل اضافه کرد: جنبه دیگر نقش ادیان است یعنی ما چگونه می توانیم از یک جنگ جهانی جلوگیری کرده و وارد صلح شویم. در پایان قرن هجدهم جنگ های دینی به پایان رسید و در این چند قرن جنگ جدی بین دینی نداشتیم و نوعی جدایی دین از سیاست و انزواگرایی ادیان را شاهدیم و دین در جامعه امروز نقش چندانی ندارد و برخی هم معتقدند که اگر دین نباشد جامعه آسوده تر است.

شیعیان مطالبه گر صلح اند

استاد دانشگاه اتریش با بیان اینکه من شاهدم که مسلمانان شیعه مطالبه گر بحث صلح هستند و جلسه امروز هم مدل خوبی است که یک گروه شیعی آن را تشکیل داده اند تا نقش ادیان را در برپایی صلح بررسی کنند، اظهار کرد: فعالیت ها باید به صورت منسجم بین مذاهب و ادیان انجام شود و هر کدام به صورت منطقه ای برای خود فعالیت نکنند.

آرتل بیان کرد: آنچه که مهم است این است که باید انگیزه های دینی بر رهبران سیاسی وارد شود یعنی معنویت و اخلاقی را که ادیان از آن سخن می گویند وارد جهان سکولار و سیاست زده کنیم؛ رهبران معنوی که متکی به دین هستند باید بحث صلح را دنبال کنند و به تعبیر دیگر پیوندی بین رهبران دینی و سیاسی ایجاد شود و طرفداران و فعالان عرصه صلح هم نباید از این مسئله احساس خستگی کنند.

آرتل با بیان اینکه چسبی که باید سیاست و دین را به هم بچسباند در دنیا مفقود شده است، تصریح کرد: چند شاخصه اصلی موجود نیست که ادیان بتوانند صلح را در جامعه و در سطح رهبران دینی دنیا برقرار کنند؛ اول اینکه ما شاهد عدالت در بین جوامع مختلف نیستیم؛ جهالت را در روابط بین ملت ها و صاحبان ادیان شاهدیم و این مسئله باعث سوء تفاهم هایی شده است که برخی از مشکلات ناشی از این موضوع است.

استاد دانشگاه اتریش اضافه کرد: عدم شناخت کافی از یکدیگر خود به خود باعث تنش است همچنین صبر ملل و ادیان و گفت وگوی ادیان هم کم شده است گرچه این ارتباطات و گفت وگوها هدف نیست بلکه وسیله ای برای اثرگذاری بر رهبران دینی و سیاسی دنیاست.

وی افزود: به عنوان جمله پایانی هم تاکید دارم قبل از آن که دیر شود باید کاری کنیم و به جای جنگ، صلح برقرار کنیم. بنده هم مقاله ای در این باره نوشته ام.

انتهای پیام

نظرات

captcha