پایه استوار ادب پارسی + فیلم

شیخ مصلح الدین مشرف الدین محمدبن عبدالله مشهور به سعدی شیرازی از بزرگان شعر و ادب پارسی است که در سده هفتم هجری قمری در شیراز دیده به جهان گشود و از کودکی علوم دینی و ادبی را در مکتب خانه فراگرفت و پس از پایان تحصیلات مقدماتی راهی بغداد شد و با حضور در مدرسه نظامیه این شهر و بهره بردن از مجلس درس بزرگانی همچون «شهاب الدین عمر سهروردی» بر دانش خویش افزود. استاد سخن پارسی پس از آن به فراگیری علوم رایج آن زمان چون تاریخ، سیره نبوی و فن خطابه پرداخت و برای کسب تجربه به شهرهای عراق، شام، حجاز، مکه، بیت المقدس، طرابلس و دمشق رفت و سرانجام در هنگام حکومت «اتابک ابوبکربن سعد» به دیار خویش بازگشت و به خلق آثار ارزشمند «بوستان و گلستان» همت گماشت. کتاب بوستان در 10 باب و در قالب مثنوی نوشته شده است و مطلب های آن بیانگر درست زیستن، دوری از خشم، همدلی و شریک شدن در دردهای دیگران به منظور رسیدن به کمال به شمار می رود.

گلستان نیز در یک دیباچه و هشت باب با نثری مسجع(آهنگین) به همراه آرایه های زیبای ادبی و نصیحت های اخلاقی نگاشته شده است. «کلیات، مواعظ، صاحبیه، قصاید سعدی، مراثی سعدی، مفردات سعدی، کتاب نصیحه الملوک، رساله در عقل و عشق، الجواب، مجالس پنجگانه و هزلیات سعدی» از دیگر اثرهای این سخن سرای نامی محسوب می شود. او با بیانی شیرین و مهارتی وصف نشدنی، تجربه های تلخ و شیرین خویش را در حکایت ها و شعرهای خود بیان و بدین گونه افراد را برای برخورداری از زندگی سعادتمندانه به خوبی راهنمایی و هدایت می کند. سعدی تمامی آثار خویش را در قالب هایی همچون قصیده، رباعی، غزل و مثنوی به صورتی ساده و بی تکلف سرود و عشق، شور و شوق را در غزل به خوبی مطرح کرد و بدین شکل تصویر نوینی از غزل سرایی به وسیله او آغاز شد و در زمان حافظ به تکامل رسید.

نکته های دستوری، عنصر وزن و موسیقی در آثار سعدی به صورت کامل رعایت شده است و ایجاز (خلاصه گویی) در شعر و کلام این شاعر وارسته نقش ویژه ای دارد. او از موسیقی و عوامل موسیقی ساز در سبک و زبان شعرهایش بهره می جوید و آرایه های ادبی همچون جناس، واج آرایی، تکرار کلمه ها، تکیه های مناسب، موازنه های هماهنگ و لف و نشرهای مرتب(پیچش و گسترش) را به گونه ای هنرمندانه به کار می برد. خواننده در شعر این ادیب برجسته، پیش از آنکه متوجه صنعت های ادبی به کار رفته شود، جذب زیبایی، هماهنگی و لطافت سروده ها خواهد شد.

طنز و ظرافت نیز جایگاه ویژه ای در ساختار سبکی آثار سعدی شیرازی دارد، البته خاستگاه این طنز به نوع نگاه و تفکر این شاعر باز می گردد، طنز وی سرشار از روح حیات و سرزندگی است و او به یاری این آرایه های ادبی، خشکی را از کلام خود دور می سازد، پویایی را به آن باز می گرداند و این چنین کلام خویش را اثرگذار می سازد. جایگاه سعدی در میان بزرگان ادب جهان آن چنان ارزشمند است که افراد بسیاری، این شاعر بزرگ را مورد ستایش قرار داده اند. این سخن سرای بزرگ سال های پایانی عمر ارزشمند خود را در خلوت سپری کرد و به نوشتن سروده های دلنشین خویش ادامه داد و سرانجام در نیمه دوم سده هفتم هجری خورشیدی رخ در نقاب خاک کشید و به دیار حق شتافت.

var player = videojs('player_296955_3846518',{ techOrder: [ "html5" , "flash"],poster:'',width:400,height:300}); videojs.addLanguage('en', {"No compatible source was found for this media.": "مشاهده ی ویدیو نیاز به پشتیبانی مرورگر از codec h264 یا نصب فلش پلیر دارد."}); player.one('play', (function(){ $.post('/fa/ajax/news/video/3846518',{},function (data) {}); })); کد ویدیو دانلود کیفیت اصلی (function() { const embedHtml = ' ' + ' ' + ' ' + ' '; const videoTextAreaId = "videoTextArea_3846518"; const videoCodeBtnId = "videoCodeBtn_3846518"; const videoCodeBtn = document.getElementById(videoCodeBtnId); videoCodeBtn.addEventListener('click', function() { if (document.getElementById(videoTextAreaId).innerText.trim() === "") { document.getElementById(videoTextAreaId).innerText = embedHtml; } }); })(); انتهای پیام