استاد حشمت پور و مریم میرزاخانی هم در چارچوب ارزیابی های کلیشه ای ما نمی گنجند

به گزارش روز پنجشنبه گروه علمی ایرنا از وزارت علوم، حسین سیمایی با حضور در آیین گرامیداشت استاد فقید فلسفه و حکمت اسلامی؛ محمدحسین حشمت پور که در حاشیه سی وششمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران با حضور سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و احمد مسجد جامعی قائم مقام دایرةالمعارف بزرگ اسلامی و شمار زیادی از چهره های فرهنگی همچون مصطفی ملکیان و نجفقلی حبیبی همراه بود، در سخنانی ضمن عرض تسلیت به جامعه علمی و فرهنگی کشور و خانواده استاد، ایشان را فردی امین، دقیق و بصیر دانست.

وزیر علوم با اشاره به جایگاه برجسته علمی و اخلاقی استاد حشمت پور گفت: مرحوم حشمت پور شخصیتی وارسته، عارف و معلمی فلسفه دان بود که زیست ساده و خصلت های اخلاقی او همگان را تحت تأثیر قرار می داد. نگاه ایشان به فلسفه، نگاهی برای تعالی انسان بود و فلسفه را مقدمه ای برای رسیدن به حقیقت می دانست.

حکمت اسلامی، محتاجِ حاملانی امین، دقیق و بصیر مانند استاد حشمت پور است

وی تأکید کرد: فلسفه اسلامی نیازمند انسان هایی است که سه ویژگی اساسی را با هم دارا باشند: عشق به تحقیق، دقت علمی، و امانت داری. استاد حشمت پور هر سه ویژگی را در بالاترین سطح داشت. اگر مطلبی را نمی دانست، صادقانه می گفت و اگر موضوعی را می خواست نقل کند، با وسواس علمی و دقت بسیار آن را مستند می کرد.

سیمایی افزود: در دورانی که بسیاری حوصله تحقیق عمیق را ندارند، دقت استاد در ارجاع دهی و تلاش برای دستیابی به منابع اصیل، نشان از وارستگی علمی ایشان دارد. او هرگز به سنت فلسفی تعصب نداشت و تنها به دنبال حقیقت بود؛ حقیقتی که از مسیر مواجهه و تفکر حاصل می شود.

وی گفت: مرحوم حشمت پور علاقه خاصی به متون کهن داشت، متونی که متولی مشخصی نداشتند و اغلب به فراموشی سپرده شده بودند. او با شجاعت به سراغ این منابع رفت، حتی وقتی که ادبیات زمانه و تفاسیر کلاسیک آن ها را نادیده گرفته بودند. این اقدام او مصداقی از ایثار علمی و حفظ میراث فلسفی کشور است.

وزیر علوم با تاکید بر اینکه نظام آموزش عالی کشور مدیون حفظ میراث کهن فلسفه در ایران است، اظهار داشت: روش تدریس استاد حشمت پور صرفاً انتقال مفاهیم نبود، بلکه ایشان حامل تفکر بود.

سیمایی با انتقاد از نظام ارزیابی دانشگاهی فعلی گفت: اگر بخواهیم بر اساس معیارهای رسمی و مهندسی شده امروز استاد حشمت پور را ارزیابی کنیم، شاید او حتی واجد شرایط ارتقا نمی بود. ارزیابی های ما به قدری کلیشه ای و محدود به موضوعات تخصصی و فرم های اداری است که بسیاری از بزرگان ما، مانند مرحوم حشمت پور یا حتی چهره هایی چون مریم میرزاخانی، در همان چارچوب نمی گنجند و نظام اداری و استخدامی ما نیاز به بازنگری جدی دارد.

وی تاکیدکرد: نباید با تبعیض های ساختاری، فرصت شکوفایی را از اساتید و دانشجویان بگیریم. اگر بخواهیم استعدادهایی همچون استاد حشمت پور در آینده نیز پرورش یابند، باید این نظم ناکارآمد را با همدلی و همفکری اصلاح کنیم.

وی در پایان سخنان خود گفت: ما صرفاً توانستیم ایشان را ببینیم، نه اینکه او را درک کنیم. جایگاه او والاتر از آن بود که به سادگی شناخته شود. امیدواریم نسل های جدید، مسیر ایشان را ادامه دهند و همان نگاه ژرف به علم و تفکر را دنبال کنند.