جشنواره فیلم کارلووی واری رئیسش را از دست داد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پراگ مورنینگ، ییرژی بارتوشکا یکی از تأثیرگذارترین چهره های سینمای چک و رئیس دیرینه جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری، در 78 سالگی از دنیا رفت.

درگذشت بارتوشکا پایان یک دوره برای سینمای چک است. وی به عنوان چهره جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری (KVIFF) در طول نزدیک به سه دهه، به ارتقای این رویداد کمک کرد و آن را به یک جشن سینمایی مورد احترام جهانی بدل ساخت. حضور، کاریزما و عشق او به هنر، زندگی فرهنگی چک را شکل داد و این کشور از این بابت کمتر کسی مانند او داشت.

در سال های اخیر، او با مجموعه ای از مشکلات جدی سلامتی دست و پنجه نرم کرده بود. وی سال 2014 به سرطان غدد لنفاوی مبتلا شد که توانست بر آن غلبه کند. با این حال، بیماری در سال 2023 بازگشت و نیاز به دور دیگری از درمان داشت.

وی همچنین در سال 2020 دچار آپاندیسیت شد که او را مجبور به ترک فیلمبرداری فیلم «آرزویی برای بابانوئل» و انجام جراحی اورژانسی کرد. گمان می رود وی امسال هنگام شرکت در مراسم اهدای جوایز شیر چک، به کووید-19 مبتلا شده بود.

با وجود همه این چالش ها، بارتوشکا بسیار فعال ماند و مرتب در رویدادهای عمومی ظاهر می شد و نقش سازمانی خود را در جشنواره کارلووی واری ادامه می داد.

وی اغلب در مصاحبه ها صادقانه به بیماری خود می پرداخت و یک بار گفته بود: سرطان جدی است، اما راز نیست. هر چه بیشتر به آن فکر کنید، بدتر می شود. اگر آن را نادیده بگیرید، شاید آزرده خاطر شود و برود.

وی حتی در طول شیمی درمانی، در مراسم اهدای جوایز شرکت می کرد و به نظارت بر جشنواره ادامه می داد و از اینکه درباره بیماری او و مقاومتش حرف بزنند، امتناع می کرد.

بارتوشکا برای عادت سیگار کشیدن همیشگی مشهور بود اما در نهایت آن را با سیگارهای الکترونیکی جایگزین کرد. وی سال 2020 گفت: به خودم گفتم که ترک می کنم. به اندازه کافی در زندگی ام سیگار کشیده ام.

ییرژی بارتوشکا متولد 24 مارس 1947 در دچین، پس از رد شدن از تحصیل در رشته تاریخ هنر، به عنوان مربی هنر در پاردوبیس مشغول به کار شد. به توصیه دوستانش، وی به آکادمی هنرهای نمایشی یاناچک (JAMU) در برنو درخواست داد و در کنار بازیگران مشهور آینده مانند داگمار هاولووا، بولک پولیوکا و کارل هژمانک تحصیل کرد.

اولین فعالیت هنری او در صحنه، او را در سال 1973 از تئاتر هوسا نا پرووازکو در برنو به استودیوی درام در اوستی ناد لابم کشاند. سرانجام، او در پراگ ساکن شد و تا اوایل دهه 1990 در تئاتر شهرداری و سپس در تئاتر افسانه ای نا زابرادلی به ایفای نقش پرداخت و در نقش های متفاوت از هملت، ایوان در برادران کارامازوف، تا مکبث و دون خوان ظاهر شد.

در حالی که تئاتر اولین عشق او بود، بارتوشکا از طریق سینما به شهرت گسترده ای دست پیدا کرد. او اولین حضور خود را در سینما در 28 سالگی تجربه کرد و به لطف نقش شکارچی سوکول در سه گانه سینمایی ماقبل تاریخی «دژ کلاغ ها»، «روی رودخانه بزرگ» و «ندای خانواده»، به سرعت به نامی آشنا تبدیل شد.

در سال 2000 بازی او در نقش ویولونیست ماتئی میناچ در فیلم «همه عزیزان من» جایزه شیر چک را برای او به ارمغان آورد. از دیگر نقش های برجسته او می توان به «گورستان خارجی ها» و درام تحسین شده «تئوری ببر» اشاره کرد.