قله عقل گرایی در اندیشه شیعه + فیلم

محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی، مشهور به شیخ صدوق در سال 305 هجری قمری، در خاندان علم و تقوی، در شهر قم دیده به جهان گشوده است. پدر بزرگوارش، علی بن حسین بن بابویه قمی مردی عالم عابد و محدث زاهد و صاحب کرامات، و نیز از برجسته ترین علما و فقهای بزرگ زمان خود بود، و با آنکه عالمان و محدثان بسیاری در قم می‏ زیستند، عهده دار پرچم هدایت و مرجعیت فتوا بوده است. با این همه وی با دکه‏ ای کوچک که در بازار قم داشت از راه کسب و تجارت و در نهایت زهد و عفاف، امرار معاش می‏ کرد و ساعاتی از روز را نیز در منزل خود به تدریس و تبلیغ احکام و نقل روایات می‏ پرداخت.

ابوجعفر محمد بن علی بن بابویه قمی که بعدها به شیخ صدوق معروف شد، دارای استعدادی عجیب و نبوغی سرشار بود که از همان اوایل کودکی در شهر مقدس قم به تحصیل علم و فراگیری احادیث معصومین(ع) مشغول شد. وی بیش از 20 سال از دوران پر برکت حیات پدر را درک کرده و در این مدت از محضر پدر و سایر علمای قم مانند محمد بن حسن بن احمد بن ولید، حمزه بن محمد بن احمد بن جعفر بن محمد بن زید بن علی(ع)، ابو الحسن محمد بن قاسم، ابو محمد قاسم بن محمد استرآبادی‏، ابو محمد عبدوس بن علی بن عباس گرگانی‏ و محمد بن علی استرآبادی‏ کسب علم و حکمت کرد تا از بزرگترین شخصیت ‏های جهان اسلام و از برجسته ‏ترین چهره ‏های درخشان علم و فضیلت شد.

شیخ صدوق در نوجوانی مدارج علمی را طی و از همان نوجوانی تألیفات خود را آغاز کرد. وی در عهد جوانی آنچنان وزین و عالم شده بود که اهالی قم پیشوایی او را پذیرفتند، تا جایی که وی در سن 22 یا 23 سالگی پس از در گذشت پدر بزرگوارش، وظیفه سنگین نشر احادیث آل محمد(ص) و هدایت امت را عهده دار شد که این آغازگر دوران جدیدی از زندگی وی شد. شیخ صدوق که نزدیک به عصر ائمه(ع) می‏ زیسته، با جمع‏ آوری روایات اهل بیت(ع) و تألیف کتاب‏ های نفیس و با ارزش، خدمات ارزنده و کم نظیری به عالم اسلام و تشیع کرد. وی از حشر و نشرهایی که با آل بویه داشت، نهایت استفاده ها را برد، به ویژه در آن زمان که در جهان اسلام مذاهب چهارگانه اهل سنت میدان دار بودند، شیخ صدوق با استفاده از موقعیت ایجاده شده توسط صاحب بن عباد نه تنها خدمات فراوانی به جهان اسلام کرد بلکه پایه مکتب تشیع و تبلیغ را بیش از پیش محکم و استوار کرد.

علاوه بر تربیت شاگردان، تألیفات فراوان و گوناگون وی در علوم و فنون مختلف اسلامی، هر کدام گوهری تابناک و گنجینه ای پایان ناپذیر است که هم اکنون نیز با گذشت بیش از هزار سال از تاریخ تألیف آن ها، به جای فرسودگی و بی رونقی، روز به روز بر ارزش و اعتبار آن افزوده شده و جایگاهی بس رفیع و والا یافته‏ اند و در صدر قفسه کتابخانه‏ ها و در سینه فقها و دانشمندان جای دارند، که «من لا یحضره الفقیه»‏، «مدینة العلم»‏، «کمال الدین و تمام النعمة»، «التوحید»، «الخصال»‏، «معانی الأخبار»، «عیون أخبار الرضا(ع)»‏، «الأمالی‏»، «المقنع فی الفقه»‏ و «الهدایة بالخیر» از جمله آنهاست. سرانجام این عالم بزرگ و آخرین بازمانده خاندان صدوق، در سال 381 هجری دیده از جهان فانی فرو بست و به سرای باقی شتافت.

var player = videojs('player_182780_3863527',{ techOrder: [ "html5" , "flash"],poster:'',width:400,height:300}); videojs.addLanguage('en', {"No compatible source was found for this media.": "مشاهده ی ویدیو نیاز به پشتیبانی مرورگر از codec h264 یا نصب فلش پلیر دارد."}); player.one('play', (function(){ $.post('/fa/ajax/news/video/3863527',{},function (data) {}); })); کد ویدیو دانلود فیلم اصلی انتهای پیام